Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2017 r. tutejszy Sąd oddalił skargę spółki na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach. Tym samym zakończyło się postępowanie przed sądem pierwszej instancji.
Prawomocnym postanowieniem Sądu z dnia 15 maja 2017 r. ustanowiono dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w Katowicach wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącej spółki w osobie radcy prawnego M. S. (pismo z dnia [...] r.).
W dniu [...] r. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga kasacyjna od wymienionego na wstępie wyroku z dnia 13 lutego 2017 r.
Po uregulowaniu kwestii związanych z uiszczeniem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, akta sprawy wraz ze skargą kasacyjną przekazano Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Sprawa niniejsza została zarejestrowana w Sądzie drugiej instancji w dniu [...] r. (k. 210 akt sprawy).
W dniu [...] r. wpłynął do tutejszego Sądu wniosek radcy prawnego M. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (pismo z dnia [...] r.).
W piśmie tym pełnomocnik skarżącej z urzędu stwierdził, że po wyznaczeniu go przez Radę, w ramach podjętych czynności, zapoznał się z aktami sądowymi, a następnie sporządził i wysłał skargę kasacyjną od wyroku tutejszego Sądu. Pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej z urzędu nie zostały pokryte przez skarżącą ani w całości, ani w części.
W końcowym akapicie pisma z dnia [...] r., pełnomocnik skarżącej z urzędu zwrócił uwagę, że wniosek nie został złożony z tytułu zastępstwa prawnego przed Sądem drugiej instancji, lecz w związku z czynnościami poprzedzającymi sporządzenie skargi kasacyjnej oraz w związku ze sporządzeniem skargi kasacyjnej.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje:
Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie podkreślić należy, że w sprawie tej radca prawny został przyznany, a następnie ustanowiony już po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji. Z tego wynika, że brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, aby przyznać pełnomocnikowi z urzędu koszty zastępstwa skarżącej spółki przed sądem pierwszej instancji.
Radcy prawnemu z urzędu należy natomiast przyznać w przedmiotowej sprawie koszty zastępstwa za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.
Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 z późniejszymi zmianami) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem", opłata za udzieloną pomoc prawną z urzędu polegającą na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej, jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny – wynosi 75 % opłaty określonej w pkt 1a rozporządzenia.
Wartość przedmiotu zaskarżenia w tej sprawie wynosi 632.556 zł (wartość podana w skardze kasacyjnej przez pełnomocnika z urzędu). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1a rozporządzenia, opłata przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 200.000 zł do 2.000.000 zł wynosi – 7.200 zł (§ 8 pkt 7 rozporządzenia).
Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w kwocie 5.400 zł na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2b rozporządzenia.
Ponadto, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, wynagrodzenie to należało powiększyć o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 1.242 zł.
W tym stanie rzeczy należało określić stawkę należną radcy prawnemu za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w tej sprawie na kwotę 5.400 zł i na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia powiększyć ją o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. o kwotę 1.242 zł.
Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy.