Uzasadnienie
W niniejszej sprawie S.S. złożył skargę z dnia [...] r. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...], którą organ ten utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] r., nr [...], odmawiającą stronie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres od sierpnia do grudnia 1998 r. za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w kwocie [...] zł, odsetek liczonych na dzień [...] r. w kwocie [...] zł i kosztów upomnień w kwocie [...] zł.
W piśmie z dnia [...] r. strona cofnęła skargę wskazując, że ZUS poinformował ją pismem z dnia [...] r., że nieuregulowane należności za okres od sierpnia do grudnia 1998 r. w kwocie [...] zł uległy przedawnieniu i konto ubezpieczenia społecznego za okres do 31 grudnia 1998 r. nie wykazuje zadłużenia. W tej sytuacji uznała, że zaskarżona decyzja jest dla niej satysfakcjonująca. Do pisma dołączyła kserokopię powyższego pisma ZUS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (zwaną dalej P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Mając na uwadze pismo strony z dnia [...] r., którym cofnięto skargę i stan sprawy, z którego wynika, że należności objęte zaskarżoną decyzją przedawniły się, należy uznać, iż w sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi. Sąd nie stwierdził istnienia przesłanek niedopuszczalności cofnięcia skargi określonych w art. 60 P.p.s.a.
Wobec powyższego w oparciu o przywołane wyżej przepisy Sąd orzekł, jak w sentencji.