Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) B.O. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia udzielonych zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych.
W skardze skarżąca B. O. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Wójta Gminy O. i uchylenie nadanego jej rygoru natychmiastowej wykonalności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływanej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy O. z dnia [...] r. Wynikający ze skargi wniosek o wstrzymanie wykonania, dotyczy decyzji ostatecznej wydanej przez Wójta Gminy O., której stwierdzenia nieważności domaga się skarżąca.
Z uwagi na rozbieżność pomiędzy przedmiotem rozpoznawanej skargi (decyzja SKO z [...] r.), a przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (decyzja Wójta Gminy z dnia [...] r.), należy w pierwszej kolejności ustalić czy decyzja będąca przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania może być zakwalifikowana jako wydana "w granicach tej samej sprawy". Dopiero, bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoli na rozważenie spełnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. koniecznych dla udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wskazywano, że sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć w ten sposób, iż dotyczy on sprawy w ujęciu materialnym. W związku z tym o postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Z taką sytuacją będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, takiego samego przedmiotu i stanu faktycznego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001, z. 1, poz. 7 oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II OZ 751/10, niepubl.; z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II GZ 246/10, niepubl.; z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 1368/10, niepubl.). Za dopuszczalne należy uznać żądanie wstrzymania wykonywania decyzji, której w postępowaniu nadzwyczajnym o stwierdzenie nieważności organ administracji odmówił (por. Prawo O Postępowaniu Przed Sądami Administracyjnymi, Komentarz pod red. B. Dauter, B. Gruszczyński, M. Niezgódka-Medek, Wyd. LEX, W-wa 2011, str. 227). Powyższe poglądy orzecznictwa i doktryny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w całości podziela.
Wobec powyższego należy przyjąć, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r. w ujęciu materialnoprawnym dotyczy aktu wydanego w tym postępowaniu i tym samym podlega ocenie Sądu.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to NSA w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, niepubl., w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. W innym orzeczeniu sąd podkreślił, że wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę zależy od uznania sądu.
W żadnym razie nie można utożsamiać obowiązku sądu dokonania oceny argumentów przedstawianych przez stronę z obowiązkiem udowodnienia braku przesłanek wstrzymania wykonania przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.).
W niniejszej sprawie skarżąca uzasadniając wniosek ograniczyła się do ogólnikowego stwierdzenia, że natychmiastowa wykonalność decyzji spowodowała całkowitą nieopłacalność prowadzonej działalności gospodarczej w miejscu sprzedaży alkoholu, a w piśmie z dnia [...] r. dodatkowo wskazała na likwidację działalności handlowej w prowadzonej placówce. Te informacje nie zostały jednak w żaden sposób wykazane, a samo oświadczenie skarżącej nie jest w ocenie Sądu wystarczające dla stwierdzenia zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy przy tym również zauważyć, że udzielenie ochrony tymczasowej jest prawem, a nie obowiązkiem Sądu, a zatem nawet w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków orzeczenie w tym przedmiocie ma fakultatywny charakter.
Wypada przy tym dodać, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dokonuje merytorycznej oceny zawartości skargi co dopiero będzie przedmiotem kontroli i rozstrzygnięcia Sądu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.