Uzasadnienie
Wnioskiem z [...] r. skarżący domagał się zwolnienia z kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podał, że wspólne gospodarstwo prowadzi z konkubiną. Na ich utrzymaniu pozostaje małoletnia córka. Wszyscy zamieszkują w mieszkaniu o pow. 71 m2, którego wartość oszacowano na 180.000,00 zł. Mieszkanie to obciążone jest hipoteką na rzecz Banku "A" S.A. oraz na rzecz Banku "B" w związku z zaciągniętym kredytem rzędu 20.000,00 zł. Dodatkowo [...] Urząd Skarbowy w B. dokonał na nim zabezpieczenia w związku z prowadzonym wobec skarżącego postępowaniem egzekucyjnym. Poza mieszkaniem wnioskodawca nie posiada bowiem żadnych składników majątku, gdyż samochód marki [...] rocznik [...] jest własnością jego konkubiny. Według złożonego oświadczenia dochody skarżącego i konkubiny z tytułu zawartej umowy o pracę wynoszą łącznie 2.789,90 zł, podczas gdy ponoszone wydatki obejmują: opłaty za czynsz (650,00 zł), fundusz pomocy rodzinie (236,00 zł), kredyt hipoteczny (800,00 zł i 206,00 zł), kredyt gotówkowy (450,00 zł), energię elektryczną (105,00 zł), internet (65,00 zł), paliwo (200,00 zł), szkołę (150,00 zł).
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia podanych wyżej danych do akt sprawy nadesłano: zaświadczenie o zameldowaniu, dokumenty potwierdzające ponoszone w związku z utrzymaniem wydatki, wyciągi z rachunków bankowych, zeznania podatkowe skarżącego za 2015 r., zaświadczenie o zatrudnieniu, zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego oraz wydruk z księgi wieczystej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] r. poinformowano, że skarżący rozstał się z konkubiną M. D., która odmówiła mu przedstawienia zeznania o wysokości osiągniętych dochodów, a według posiadanych przez niego informacji straciła ona pracę i od połowy sierpnia 2016 r. nie pozostaje w żadnym zatrudnieniu.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.") prawo pomocy w zakresie częściowym - obejmującym zgodnie z art. 245 § 3 tej ustawy zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego – przysługuje wyłącznie takim osobom, które wykażą, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przez uszczerbek, o którym mowa wyżej, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, że nie może ona zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, Lex nr 1405477). Dlatego też prawo pomocy jako instytucja o charakterze wyjątkowym może być stosowane jedynie w wypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Tylko bowiem w takim przypadku istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na pozostałych współobywateli. Z ich bowiem środków pochodzą dochody budżetu państwa, z których pokrywa się koszty postępowania sądowego w razie zwolnienia strony skarżącej z obowiązku ich ponoszenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2005 r. sygn. akt FZ 478/04, Lex nr 393645).
Mając na uwadze powyższe oraz przedłożone do akt dokumenty źródłowe stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. Wprawdzie posiadane przez skarżącego mieszkanie o powierzchni 71 m2, obciążone jest hipoteką, a prowadzona dodatkowo Spółka jawna "A" nie przynosi żadnych dochodów, gdyż jej działalność od 2011 r. jest zawieszona. Niemniej jednak jak wynika z przedłożonych do akt dokumentów źródłowych skarżący na bieżąco spłaca raty zaciągniętych kredytów i pożyczek w łącznej kwocie 1.456,00 zł (vide: wyciągi z rachunków bankowych), podczas gdy jego wynagrodzenie za pracę wynosi 1.394,00 zł. Analiza wpływów na konto osobiste prowadzone w Banku "C", gdzie w okresie od [...] r. do [...] r. dokonywane transakcje uznaniowe wynosiły łącznie 7.370,61 zł, wskazuje, że poza wynagrodzeniem na konto to przelewane są jeszcze dodatkowe kwoty, które w lipcu i sierpniu wynosiły 1.400,00 zł i 600,00 zł (vide: operacje z dnia [...] r. oraz [...] r.), natomiast we wrześniu 1.220,00 zł (vide: operacje z dnia [...] r.).
Ponadto posiadane zajęcie egzekucyjne skierowane do prowadzonego w Banku "D" rachunku choć kształtuje się na poziomie 16.149,44 zł to środki z niego zwolnione wynoszą 1.387,50 zł. W tej sytuacji podniesione w piśmie z dnia [...] r. nowe okoliczności, z których wynika, że skarżący rozstał się z konkubiną M. D., która odmówiła mu przedstawienia zeznania o wysokości osiągniętych dochodów, a według posiadanych przez niego danych straciła ona pracę i od połowy sierpnia 2016 r. nie pozostaje w żadnym zatrudnieniu, nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Z informacji znanych rozpoznającemu sprawę z urzędu (vide: akta o sygn. III SA/Gl 160/16 dotyczące Spółki jawnej "A") oświadczenie dotyczące M. D. zostało nadesłane i to po rozstaniu konkubentów, albowiem z zaświadczenia o zameldowaniu, które według skarżącego jest aktualne (vide: treść pisma z dnia [...] r.) ustalono, że konkubenci nadal wspólnie zamieszkują.
W tej sytuacji nie sposób uznać jakoby poniesienie należnych w sprawie kosztów sądowych, do których zalicza się wpis od skargi w kwocie 200,00 zł, stanowiło zbyt duże obciążenie dla skarżącego. Tym bardziej, że w orzecznictwie ugruntowany został pogląd, w świetle którego brak jest podstaw do przyjęcia jakoby prywatne zobowiązania miały pierwszeństwo przed zobowiązaniami publicznoprawnymi, zwłaszcza gdy strona nie podejmuje żadnych kroków by jej zdolność kredytowa została zweryfikowana przez profesjonalne instytucje finansowe (tak postanowienia NSA z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 761/08, Lex nr 486700, z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 427/10, Lex nr 647976, z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt I OZ 749/10, Lex nr 742006 i z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OZ 535/10, Lex nr 672991). Dlatego też mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.