Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2009 r., wydanym po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 8 grudnia 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] nr: [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W punkcie 3 sentencji tego wyroku Sąd orzekł o zasądzeniu od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwoty [...] zł (słownie: [...] złotych), zamiast [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, popełniając błąd rachunkowy, polegającą na błędnym zsumowaniu kosztów postępowania, obejmujących w istocie: 200 zł – wpis + [...] zł – wynagrodzenie pełnomocnika (doradcy podatkowego) + 17 zł – zwrot opłaty za pełnomocnictwo = [...] zł.
Stosownie do regulacji zawartej w art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd.1 p.p.s.a.). Jednocześnie, stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Nie ulega wątpliwości, że wskazanie w punkcie 3 sentencji przedmiotowego wyroku błędnej kwoty zwrotu kosztów postępowania było błędem rachunkowym, który wyniknął z błędnego zsumowania tych kosztów, który to błąd, w oparciu o art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., należało sprostować z urzędu.