Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. postanowieniem z dnia [...], na wniosek M.L., dokonał interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego uznając, że istnieją podstawy do opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności biegłego sądowego. Organ ten przyjął, że w sprawie nie ma zastosowania wyłączenie wynikające z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm., zwaną dalej u.p.t.u. z 2004 r.).
W wyniku wniesienia zażalenia zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił zmiany powyższego postanowienia.
W skardze z dnia [...]strona zawarła między innymi zarzut naruszenia powyższego przepisu oraz art. 6 ust. 2 u.p.t.u. z 2004 r., a także przepisów prawa wspólnotowego (art. 4 ust. 4 VI Dyrektywy). Na rozprawie dnia 1 lutego 2008r. skarżący poparł skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć bezpośredni wpływ na wynik danego postępowania.
W przedmiotowej sprawie organy podatkowe stanęły na stanowisku, że czynności biegłego sądowego podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Mając na uwadze treść art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. uznały przy tym, że kształt wzajemnych relacji, praw i obowiązków zarówno zlecającego – sądu, jak zleceniobiorcy – biegłego, nie pozwala przyjąć, że zachodzą warunku do wyłączenia tych czynności z definicji samodzielnie wykonywanej działalności.
W tym zakresie Rzecznik Praw Obywatelskich pismem z dnia 3 listopada 2005 r. nr RPO-498998-VI/05/MC-Z skierował wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. z art. 2 Konstytucji RP. We wniosku tym Rzecznik Praw Obywatelskich wnosił o stwierdzenie, że art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. w zakresie, w jakim określa czynności, których wykonanie nie jest w rozumieniu art. 15 ust. 2 tej ustawy uznane za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą – narusza zasady przyzwoitej legislacji a więc zasadę zaufania obywatela do państwa i stosowanego prawa, tj. art. 2 Konstytucji RP, z której zasady te się wywodzą.
W uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę na to, że analizowany przepis jest w takim stopniu niejasny i nieprecyzyjny, iż może zachodzić obawa naruszenia przez podatników i bez ich winy wszystkich warunków leżących u podstaw zasady poprawnej legislacji. W szczególności Rzecznik analizując w pkt IV uzasadnienia sytuację biegłych sądowych, wykonujących czynności zlecone przez sąd, uznał, że przepis ten jest przykładem rażąco niestarannej techniki legislacyjnej. Rzecznik przyjął, że organ procesowy w stosunku do biegłego nie jest partnerem, lecz ma pozycję władczą i w tym zakresie powołał szereg elementów wskazujących na to.
W Trybunale Konstytucyjnym sprawa dotycząca tego wniosku została zarejestrowana pod sygnaturą K 50/05.
Sąd w składzie niniejszym podziela wątpliwości Rzecznika wyrażone we wniosku dotyczące treści art. 15 ust. 3 pkt 3 u.p.t.u. z 2004 r. w kontekście przepisów Konstytucji.
Rozstrzygnięcie zapadłe przed TK w ramach tak wyrażonego zagadnienia prawnego ma bezpośredni wpływ na orzeczenie w niniejszej sprawie. Wprawdzie Sąd mając takie wątpliwości mógłby samodzielnie wystąpić do TK z takim samym pytaniem prawnym jak Rzecznik i zawiesić postępowanie stosownie do art. 124 § 1 pkt 5 P.p.s.a. ale stoi temu na przeszkodzie zasada ekonomii procesowej.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd postanowił zawiesić postępowanie z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu wydania rozstrzygnięcia przez TK.