Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 marca 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SO/Gl 38/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił J. B. z kosztów sądowych oraz ustanowił dla niego pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego. Krajowa Rada Doradców Prawnych w piśmie z dnia 16 maja 2011 r. wskazała, iż do wykonywania prawa pomocy na podstawie opisanego postanowienia z dnia 21 marca 2011 r. wyznaczono doradcę podatkowego M. K..
Wyrokiem z dnia 23 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę reprezentowanego przez doradcę podatkowego M. K. J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...].
Wyrokiem z dnia 28 stycznia 2014r., sygn. akt I FSK 267/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 lipca 2012 r. wydanego w niniejszej sprawie. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżącego reprezentował doradca podatkowy M. K., który złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc świadczona z urzędu i zwrot poniesionych wydatków.
W złożonym wniosku pełnomocnik wniósł o zwrot kosztów postępowania według norm przypisanych w tym zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę prawnego z urzędu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach oraz Naczelnym Sadem Administracyjnym, nadto wskazał na niezbędne udokumentowane koszty dotyczące noclegu w kwocie [...] zł oraz koszty przejazdu pociągiem na trasie B. do Warszawa Centralna oraz na trasie Warszawa Centralna do B. w łącznej kwocie [...] zł (jednostkowy przejazd [...] zł). Pełnomocnik oświadczył również, iż koszty nie zostały uiszczone ani w części, ani w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami zwanej dalej P.p.s.a.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Przywołany art. 250 P.p.s.a. regulując kwestie związane z wynagradzaniem zawodowych pełnomocników ustanowionych w ramach przyznanego prawa pomocy, odsyła jednocześnie do odrębnych przepisów, wśród których znajdują się m.in. przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. z dnia 11 lutego 2011 r. – zwane dalej rozporządzenie z 31 stycznia 2011 r.).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, a zatem wartość pieniężna, przy czym wartość przedmiotu sporu mieści się w przedziale powyżej 50.000 zł do 200.000 zł. W takim przypadku, kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji zgodnie z § 3 ust. 1 pkt f rozporządzenia z 31 stycznia 2011 r. wynosi 3.600 zł.
Natomiast stosownie do § 3 ust. 2 tego rozporządzenia wynagrodzenie doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, zatem w niniejszej sprawie będzie to kwota 2.700 zł.
Wysokość wynagrodzenia Sąd podwyższył dodatkowo o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tj. o 1.449 zł.
Zgodnie zaś z § 4 ust. 2 rozporządzenia z 31 stycznia 2011 r. wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub w części. Nadto na mocy § 4 ust. 1 koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki doradcy podatkowego.
Pełnomocnik wniósł o zwrot kosztów noclegu w kwocie [...] zł oraz kosztów podróży pociągiem na trasie B. do Warszawa Centralna w kwocie [...] zł i podróży na trasie Warszawa Centralna do B. kwocie [...] zł, przy czym udokumentował jedynie koszt pobytu w hotelu (noclegu) od dnia [...] r. do [...] r. (kopia faktury nr [...] na kwotę [...] zł) oraz koszt przejazdu pociągiem na trasie B.– Warszawa centrum w dniu [...] r. () W aktach sprawy nie znajdują się żadne dokumenty dotyczące kosztów podróży pełnomocnika na trasie Warszawa Centralna do B. o której zwrot wnosi.
W związku brakiem udokumentowania poniesienia kosztów tej podróży (Warszawa Centralna – B.) Sąd nie mogą opierać się na domniemaniu poniesienia tych kosztów prze pełnomocnika uznał, iż udokumentowane wydatki doradcy prawnego poniesione w niniejszej sprawie to koszt noclegu w kwocie [...] zł oraz koszt podróży pociągiem na trasie B. do Warszawa centralna w kwocie [...] zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że kwota [...] zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. Natomiast sumę dokumentowanych wydatków poniesionych przez pełnomocnika Sąd ustalił na kwotę [...] zł
Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak na wstępie.