Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 18 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 125/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Barbara Brandys- Kmiecik przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii skargi kasacyjnej
Od orzeczenia
od postanowienia z 9 października 2013 r.

Sentencja

postanawia:

  1. 1. odrzucić skargę kasacyjną
  2. 2. zwrócić organowi odwoławczemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej

Uzasadnienie

Radca prawny M. W., działając jako pełnomocnik organu odwoławczego – Dyrektora Izby Skarbowej w K. złożył w dniu [...] r. pismo zawierające wniosek o stwierdzenie prawomocności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 kwietnia 2013 r. (sygn. akt I FSK 751/12), oddalającego skargę kasacyjną od wyroku z 15 listopada 2011 r.

Postanowieniem z 9 października 2013 r. Sąd odrzucił powyższy wniosek. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 21 października 2013 r. Zostało ono zaskarżone skargą kasacyjną datowaną na 30 października 2013 r.

Sąd zważył, co następuje

Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Stosownie natomiast do art. 178 tejże ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną w razie jej niedopuszczalności.

Postanowienie z 9 października 2013 r. nie jest postanowieniem objętym dyspozycją art. 173 § 1 ustawy. Pod pojęciem "postanowienia kończące postępowanie w sprawie" rozumie się bowiem postanowienia kończące całe postępowanie (rozstrzygające sprawę co do istoty) lub postanowienia zamykające drogę do wydania wyroku. W sprawie postępowanie zakończyło się wyrokiem z 15 listopada 2011 r., prawomocnym z dniem 30 kwietnia 2013 r., a zatem nie można przyjąć, by istniały dwa orzeczenia kończące postępowanie, wydane niezależnie od siebie. Należy również zwrócić uwagę, że postanowienie to nie jest zaskarżalne przy wykorzystaniu instytucji zażalenia, ponieważ nie jest objęte dyspozycją art. 194 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, brak jest też szczególnego przepisu w tej ustawie przewidującego możliwość złożenia zażalenia. Jest to natomiast postanowienie o charakterze incydentalnym, podlegające wzruszeniu w trybie art. 165 ustawy.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak na wstępie.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 9 października 2013 r., dokument z 15 listopada 2011 r., dokument z 29 marca 2011 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.