Uzasadnienie
Postanowieniem z 20 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę I.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (odpowiedzialności osoby trzeciej).
Odpis powyższego postanowienia z 20 maja 2013 r. wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tegoż środka zaskarżenia został doręczony skarżącej 18 czerwca 2013 r.
Następnie pismem z 1 lipca 2013 r. skarżąca złożyła osobistą skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 20 maja 2013 r. odrzucającego skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna, jako że sporządzona osobiście przez skarżącą, podlega odrzuceniu.
Zgodnie bowiem z treścią art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 tekst jedn. ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie zaś do treści art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, w sprawach obowiązków podatkowych – przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej – przez rzecznika patentowego. Wymóg ten nie obowiązuje jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, notariusz, prokurator, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Natomiast wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 p.p.s.a.).
W rozpatrywanej sprawie skarżąca – pomimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie – złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach osobiście sporządzoną skargę kasacyjną. W uzasadnieniu skarżąca zaznaczyła, że sama wnosi skargę kasacyjną z wnioskiem o częściowe przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego który uzupełni brak formalny skargi kasacyjnej poprzez podpisanie skargi.
Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z tego powodu, że została sporządzona przez podmiot nieuprawniony przy czym, w przypadku sporządzenia skargi kasacyjnej osobiście przez osobę nielegitymowaną taki brak formalny nie może zostać skutecznie uzupełniony.
Wobec powyższego, mając na uwadze treść art. 178 p.p.s.a., zgodnie z którym wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak też skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.