Uzasadnienie
Pismem z 6 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał M. Ś. do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez wskazanie uprawnienia do samodzielnego jej sporządzenia i podpisania - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
To wezwanie odebrano [...] r.
W zakreślonym terminie skarżąca nadesłała kserokopię wyciągu z protokołu posiedzenia Okręgowej Rady Adwokackiej w K. oraz kserokopię legitymacji adwokackiej.
Wojewódzki sąd administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Natomiast według art. 173 tej ustawy, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Z kolei art. 175 § 1 tej ustawy stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Według art. 47 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odpisami pism i załączników do pism mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej.
Art. 48 stanowi:
§ 1. Strona powołująca się w piśmie na dokument obowiązana jest na żądanie sądu złożyć oryginał dokumentu w sądzie jeszcze przed rozprawą.
§ 2. Jeżeli dokument znajduje się w aktach organu, o którym mowa w art. 76 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) oraz w art. 194 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ odpis lub wyciąg z dokumentu. Sąd zażąda udzielenia odpisu lub wyciągu, jeżeli strona sama uzyskać ich nie może. Gdy sąd uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, może wystąpić o jego dostarczenie.
§ 3. Zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
§ 4. Zawarte w odpisie dokumentu poświadczenie zgodności z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym ma charakter dokumentu urzędowego.
§ 5. Jeżeli jest to uzasadnione okolicznościami sprawy, sąd, na wniosek strony albo z urzędu, zażąda od strony składającej odpis dokumentu, o którym mowa w § 3, przedłożenia oryginału tego dokumentu.
Według art. 4 ust. 1 b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (tekst jednolity Dz. U. Nr z 2009 r., Nr 146 ze zm.), adwokat ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami.
Poświadczenie powinno zawierać podpis adwokata, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) adwokat stwierdza to w poświadczeniu.
Wynika z tych przepisów, w jaki sposób adwokat będący stroną postępowania sądowoadministracyjnego powinien poświadczyć odpis dokumentu za zgodność z oryginałem.
Nadesłane przez stronę skarżącą w terminie kserokopie dokumentów zawierają jedynie podpis M. Ś., natomiast nie zawierają daty i oznaczenia miejsca sporządzenia poświadczenia co powoduje, że formalnie nie zawierają również podpisu adwokata.
Wobec tych okoliczności należy uznać, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej w wyznaczonym terminie.
Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest jej odrzucenie na posiedzeniu niejawnym z mocy art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co też orzeczono.