Uzasadnienie
K. P. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji.
Dlatego też na mocy zarządzenia z 5 lutego 2015 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Odpis zarządzenia doręczono stronie w dniu 20 lutego 2015 r. Skarżąca nie uiściła wpisu od skargi. Postanowieniem z 8 kwietnia 2015 r. Sąd odrzucił skargę
Jednakże pismem z 27 kwietnia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Powołała się ona na fakt dobrowolnego uiszczenia tego wpisu wcześniej, tj. w dniu 18 grudnia 2014 r. Podniosła, że brak świadomości w tej materii spowodowany był problemami osobistymi skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie gdyż w ogóle nie miała ona obowiązku uiszczenia wpisu na wezwanie sędziego w sytuacji, gdy uiściła go wcześniej bez wezwania (w dniu 18 grudnia 2014 r.) określając sprawę, do której się odnosił.
Zatem skoro skarżąca nie ponosi odpowiedzialności za tę sytuację, zasadnym było przywrócenie terminu w oparciu o wskazany wyżej art. 86 § 1 P.p.s.a. Stąd też Sąd rozstrzygnął jak w sentencji postanowienia..