Uzasadnienie
Dnia [...] 2010 r. (tj. data stempla pocztowego) działający w imieniu skarżącej kurator sądowy T. G. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Postanowienie to jak wynika z akt administracyjnych sprawy doręczono skarżącej w dniu [...] 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy Sąd odrzuca skargę, jeżeli została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi następuje postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy).
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca będąc prawidłowo pouczona o terminie i trybie wniesienia środka zaskarżenia nie zastosowała się do powyższego, albowiem skargę do tut. Sądu złożyła za pośrednictwem ustanowionego kuratora już po terminie przewidzianym do jej wniesienia, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] 2009 r. (tj. w poniedziałek, jako że [...] 2009 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy), nie wskazując jednocześnie przyczyn uchybienia terminu, stąd jej skargę jako spóźnioną należało odrzucić.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji.