Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...] r. określające "A" Spółce z o.o. w C. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2004 r. oraz wysokość zaległości podatkowej za ten miesiąc w wysokości [...] zł.
Spółka w okresie objętym zaskarżoną decyzją nie zawiadomiła o zamiarze nabycia wewnątrzwspónotowego olejów smarowych naruszając tym samym procedurę zawieszenia poboru akcyzy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona zarzuciła między innymi naruszenie § 2b ust. 1 i 2 w związku z § 22 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2003 r. w sprawie zawieszenia poboru akcyzy i jej dokumentowania oraz art. 2 ust. 4 lit. b) Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i bezzasadne przyjęcie, iż brak złożenia przez spółkę zawiadomienia o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym stanowiło naruszenie procedury zawieszenia poboru akcyzy skutkującej powstaniem zobowiązania w podatku akcyzowym bez prawa do pomniejszenia podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży produktów, do wytworzenia których wykorzystano produkty nabyte wewnątrzwspólnotowo.
Nadto w piśmie z dnia [...] r. Spółka zarzuciła, że polskie przepisy, zgodnie z którymi oleje smarowe objęte są systemem zharmonizowanego podatku akcyzowego należy uznać za niezgodne z prawem wspólnotowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 30 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 677/10 uchylił zaskarżoną decyzję.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 lutego 2013 r. akt. I GSK 1521/12 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Uznał, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem prawa materialnego, co miało wpływa na wynik sprawy. Wskazał przy tym, że Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął w dniu 29 października 2012 r. uchwałę (sygn. akt I GPS 1/12), w której stwierdził, że "Objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których jest mowa w art. 2 pkt 2 w związku z pozycją 4 załącznika numer 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE.
L 92.76.1)". Naczelny Sąd Administracyjny podzielił argumentację leżącą u podstaw podjętej w sprawie o sygn. akt I GPS 1/12 uchwały, jak też rezultat wykładni wskazanych w tej uchwale przepisów i wskazał, że Sąd I instancji w wyroku z dnia 30 lipca 2010 r. sygn. akt III SA/Gl 677/10 przyjął odmienny kierunek wykładni mających zastosowanie w tej sprawie przepisów.
Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 5 marca 2013 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11 skierował pytanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w przedmiocie:
"Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. U. UE. L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9,t.1,s.179) oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/WEG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s.12, z późn.zm.) należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowne oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych ? "
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowo-administracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe.
Praktyka sądowa opowiada się za szerokim rozumieniem wyrażenia: "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445). W ramach tego pojęcia mieści się również przypadek wystąpienia przez sąd administracyjny z pytaniem wstępnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w innej podobnej sprawie. Podkreśla się przy tym, że w świetle obowiązujących przepisów orzeczenie Trybunału dotyczące wykładni prawa unijnego ma moc wiążącą nie tylko w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (zob. postanowienia NSA: z dnia 23 listopada 2010 r., I FSK 1242/09 oraz z dnia 22 listopada 2010 r., I FSK1866/09, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie stanowisko wyrażone przez stronę skarżącą dotyczy niezgodności regulacji krajowego prawa podatkowego z przepisami prawa unijnego dotyczącymi nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych przeznaczonych na inne cele niż napędowe i grzewcze.
W tej kwestii Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 października 2012 r., w sprawie o sygn. akt I GPS 1/12, podjął uchwałę, w której stwierdził, że objęcie podatkiem akcyzowym wyrobów, o których jest mowa w art. 2 pkt 2 w związku z pozycją 4 załącznika numer 2 i art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz. 257 ze zm.), w tym produktów energetycznych wykorzystywanych do celów innych niż paliwo silnikowe lub paliwa do ogrzewania, mieści się w upoważnieniu do wprowadzenia lub utrzymania podatków, określonym w art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz.U. UE. L 92.76.1).
Niemniej jednak następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 marca 2013 r., w sprawie o sygn. akt I GSK 780/11, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni prawa wspólnotowego o następującej treści: "Czy art. 3 ust. 3 Dyrektywy Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (Dz. Urz. UE L 76 z 23 marca 1992 r., s. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – Rozdział 9, t.1, s. 179) – oraz aktualnie odpowiednio art. 1 ust. 3 lit. a) i akapit pierwszy dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L 9 z 14 stycznia 2009 r., s. 12, z późn. zm.) – należy interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się nałożeniu przez państwo członkowskie na oleje smarowe oznaczone kodem CN 2710 19 71 – 2710 19 99, wykorzystywane do celów innych niż napędowe i grzewcze, podatku akcyzowego, według reguł właściwych dla ujednoliconego podatku akcyzowego nakładanego na konsumpcję produktów energetycznych?"
W tej sytuacji Sąd uznał, że poza problemem prawnym rozstrzygniętym uchwałą NSA z dnia 29 października 2012 r., I GPS 1/12, również zajęcie stanowiska przez Trybunał Sprawiedliwości UE w perspektywie wykładni prawa unijnego ma istotne znaczenie dla określenia zakresu obowiązujących regulacji krajowych będących podstawą orzekania w niniejszej sprawie.
W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości UE rozstrzygnięcia w ramach wskazanego pytania prejudycjalnego.