Uzasadnienie
W piśmie datowanym na dzień [...]r. złożono skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...]r. nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego. Na mocy zarządzenia z 24 września 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej, adwokat D. T., wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na tę decyzję w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 października 2014 r. a wpis uiszczono w dniu 13 października 2014 r., tj. trzy dni po upływie terminu.
Pismem z [...] r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu wniosku powołał się na okoliczność zatrzymania skarżącego w dniu [...] r. o godzinie [...] w związku z prowadzonym postępowaniem karnym. Podniesiono, że skarżący został zwolniony w dniu [...] r. Na dowód dołączono odpis protokołu zatrzymania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący uprawdopodobnił okoliczność zatrzymania w ostatnim dniu biegu terminu. Z całą pewnością nie mógł on tej okoliczności przewiedzieć i była ona niezależna od jego woli.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.