Uzasadnienie
W dniu [...] (data nadania w urzędzie pocztowym) A.N. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Zarządzeniem z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...].
Do wykonania powyższego zarządzenia zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia w/w wezwania, informując jednocześnie, że niezastosowanie się do wezwania we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu pod wskazany adres ze skutkiem prawnym (po dwukrotnym awizowaniu) w dniu [...] co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach przedmiotowej sprawy.
Skarżący jednak żądanego wpisu od skargi nie uiścił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym celu przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę) aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Z powołanej regulacji wynika, że terminowe opłacenie skargi stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu.
W przedmiotowej sprawie skarżącemu doręczono ze skutkiem prawnym zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w dniu [...].
Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pod wskazany przez skarżącego adres. Skarżący został prawidłowo pouczony o siedmiodniowym terminie wykonania zarządzenia oraz o rygorze mającym zastosowanie w przypadku nie wykonania zarządzenia. Termin do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu [...].
W tym miejscu należy podkreślić, że doręczenie wezwania, o którym mowa wyżej nastąpiło na zasadach określonych w art. 73 p.p.s.a., to jest w trybie tzw. doręczenia zastępczego.
Zgodnie bowiem z przywołanym unormowaniem, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi będącemu osobą fizyczną w sposób przewidziany w art. 67 §1 p.p.s.a., pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu.
Trzeba jednak odnotować, że mocą wyroku wydanego przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, cytowany przepis art. 73 p.p.s.a. uznany został za niezgodny z Konstytucją RP w zakresie w jakim ustanawiał siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego w urzędzie pocztowym i nie wymagał ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma.
Uwzględniwszy powyższe należy przyjąć, że doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. następuje dopiero z upływem siedmiu dni od daty powtórnego zawiadomienia strony o możliwości odbioru przesyłki. Takie wskazanie wynika bowiem zarówno z przywołanego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego jak i z treści § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczenia pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.), który znajduje zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym z mocy art. 65 §2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi awizowano w dniu [...] oraz powtórnie w dniu [...] (vide: adnotacje umieszczone na zwróconej przesyłce).
W świetle przedstawionych powyżej uregulowań skutek doręczenia omawianego wezwania nastąpił więc w dniu [...] (siedem dni od powtórnego awizowania), natomiast wyznaczony w jego treści siedmiodniowy termin upłynął odpowiednio w dniu [...].
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.