Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. W. W., wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Do skargi skarżący załączył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że obecnie zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej, a jego jedynym źródłem dochodu jest umowa o pracę z "A" Sp. z o.o. Z tego tytułu pobieram wynagrodzenie, które średnio za okres ostatnich 6 miesięcy wynosiło 2.000 zł brutto. Jednocześnie regularnie uiszczam alimenty na dwójkę dzieci, które wynoszą 3.5000 zł, a były zasądzonych w czasie gdy uzyskiwałem dochody z prowadzenia działalności gospodarczej. Alimenty dotychczas były płacone z oszczędności, które się wyczerpały, dlatego też obecnie negocjuje z byłą małżonką zmianę wysokości alimentów, jak również poszukuję dodatkowych źródeł dochodu. Rozważa również, przy pozytywnym rozstrzygnięciu sprawy podjęcie zawieszonej działalności gospodarczej. Dodał, że egzekucja nie tylko pozbawi mnie płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków, ale też uniemożliwi podjęcie prowadzenia działalności gospodarczej.
Taka sytuacja może w konsekwencji doprowadzić do konieczności całkowitego zaprzestania prowadzenia tej działalności, co będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek, wyrządzenie znacznej szkody dla mnie i dla mojej rodziny. Zauważył także, że w przypadku uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, zwrot zobowiązań podatkowych oraz podatku do którego zapłaty zobowiązano, nie spowoduje wynagrodzenia zaistniałej szkody, gdyż nie będę już w stanie prowadzić działalności na dotychczasowych warunkach.
Do wniosku nie dołączono żadnych dokumentów, jednakże Sąd posiłkował się dokumentacją nadesłaną do wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz.1369 tekst jedn. ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki.
"Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Tym samym, aby ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne, ewentualnie winna uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia działając we własnym interesie.
Nie ulega wątpliwości Sądu, że skutki o jakich mowa w cytowany powyżej przepisie to skutki o charakterze potencjalnym. Nie jest wymagane, żeby one rzeczywiście wystąpiły. Przepis wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt II GSK 2434/11, publ. baza orzeczeń: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Analiza powołanych przez skarżącego we wniosku okoliczności oraz przedłożonych do akt sprawy dokumentów daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę wysokość zobowiązania podatkowego i stwierdził, że wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić skarżącego na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić skarżącemu poważną szkodę a niebezpieczeństwo jej wyrządzenia jest realne.
Strona skarżąca uprawdopodobniła bowiem w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Dlatego też należy zwrócić uwagę na oświadczenia strony skarżącej o możliwej utracie możliwości przywrócenia prowadzenia działalności gospodarczej a także realne zagrożenie dla bytu skarżącego i jego małoletnich dzieci.
W ocenie Sądu, skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można jednak rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku, może rodzić uzasadnione przypuszczenie możliwości utraty płynności finansowej skarżącego.
Sąd uznał argumentację strony skarżącej dotyczącą groźby bezpowrotnej utraty możliwości podjęcia zawieszonej działalności gospodarczej oraz utraty płynności finansowej w razie wykonania decyzji, co z kolei skutkować może całkowitą likwidacją tego podmiotu. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 136/04, dostępne w CBOSA).
Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, co oznacza, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia lub czynności. Kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowości zastosowania przez organy przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni, Sąd dokona dopiero po przeprowadzeniu rozprawy.
Mając na uwadze wszystkie podniesione już okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że strona skarżąca uprawdopodobniła, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Działając na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 i § 5 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił jak w sentencji.