Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 marca 2017 r., po rozpoznaniu na rozprawie skargi A Spółka z o.o. w M. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację oraz zasądził od organu na rzecz strony skarżącej koszty postępowania. W sentencji wyroku wystąpiła omyłka pisarska w oznaczeniu organu, od którego Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, bowiem zamiast: "Szefa Krajowej Administracji Skarbowej" wpisał: "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia.
Jednocześnie należy zauważyć, że z dniem 1 marca 2017 r. weszły w życie przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947 ze zm.) oraz ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.). Nowe regulacje zmieniają organizację służb celno-skarbowych, w tym również tych odpowiedzialnych za wydawanie indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Z treści art. 206 ustawy wprowadzającej wynika, że w postępowaniach sądowych w sprawach związanych z wydawaniem interpretacji indywidualnych, w których stroną jest lub mógłby być na podstawie przepisów dotychczasowych minister właściwy do spraw finansów publicznych prawa i obowiązki strony przejmuje Szef Krajowej Administracji Skarbowej, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że koszty postępowania sądowego w sprawach wszczętych a nie zakończonych przed sądem w dniu wejścia w życie ustawy zasądzane winny być od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej.
W niniejszej sprawie doszło do oczywistej omyłki poprzez błędne oznaczenie organu, od którego zasądzono na rzecz skarżącej kwotę 697 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wobec powyższego dostrzeżoną oczywistą omyłkę należało sprostować z urzędu zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a.