Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Z. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. w przedmiocie określenia B. S. zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r.
Na rozprawie dnia 20 lutego 2013 r., pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej a udzielonej pomocy prawnej wg norm przypisanych,
Sąd wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. oddalił skargę i nie odniósł się do kwestii przyznania kosztów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wysokość kosztów postępowania w sprawie ze skargi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1. Stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi:
- a) w sprawie w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawka obliczona na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego 600 zł,
- c) w innej sprawie 240 zł.
W przedmiotowej sprawie stawka minimalna wynosi zatem 240 zł, ponieważ przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna a kwestia stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego.
Ponadto w myśl § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 27 października 2005 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 219, poz. 1873) to wynagrodzenie obciążone jest dodatkowo podatkiem od towarów i usług wynoszącym 23%.
Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił określić koszty udzielonej, a nie opłaconej z urzędu pomocy prawnej na kwotę 295,20 zł obejmującą stawkę podstawową wynoszącą 240 zł, 23% podatku VAT – 55,20 zł uznając, iż jest to kwota adekwatna do nakładu pracy radcy prawnego.