Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w G. decyzją z dnia [...] r. określił I. P. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc [...] r. do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł zamiast zadeklarowanej w dniu [...] r. wynoszącej [...] zł.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W skardze z dnia [...] r. Pełnomocnik Strony skarżącej złożył między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadniając ten wniosek wskazał tylko, że "wykonanie decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie zobowiązania wynikającego z zaniżenia zadeklarowanego podatku o kwotę ponad [...] zł" oraz że "w rezultacie stanowić to będzie dla skarżącej znaczną dolegliwość".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W pierwszej kolejności z przepisu tego wynika, że sąd może wstrzymać wykonanie tylko takiego aktu administracyjnego, który nadaje się do wykonania, np. w drodze przymusowej egzekucji świadczeń pieniężnych lub niepieniężnych.
Dopiero, jeśli dany akt ze swej istoty podlega takiemu wykonaniu, to sąd może ocenić, czy występują właściwe przesłanki do wydania postanowienia o wstrzymaniu. Uzależnione jest to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej, albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. "Niebezpieczeństwo" zaistnienia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej.
Pojęcia "znacznej szkody" i "trudnych do odwrócenia skutków" jako zwroty niedookreślone wymagają konkretyzacji w danych sytuacjach. Ogólnie przyjmuje się, że przy przesłance "znacznej szkody" chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20.12.2004 r. sygn. akt GZ 138/04 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 61).
Tym samym aby taka ocena Sądu nastąpiła, zainicjowana złożonym wnioskiem o wstrzymanie, strona, działając we własnym interesie, winna uzasadnić ten wniosek powołując się na określone okoliczności faktyczne ewentualnie uprawdopodobnić możliwość ich wystąpienia. Przytoczenie jedynie treści powyższego przepisu, jak i brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę w ramach zasady skargowości.
W niniejszej sprawie w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2010 r. Strona zadeklarowała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] zł. Organ podatkowy pierwszej instancji wydaną decyzją nie określił kwoty zobowiązania podatkowego a tylko zmniejszył wysokość tej nadwyżki do kwoty [...] zł. Decyzja ta, w efekcie ponownych przeliczeń w następnych miesiącach, może doprowadzić do wydania innych decyzji, a mianowicie określających zobowiązanie podatkowe, a w przypadku zadeklarowania zwrotu takiej nadwyżki na rachunek, obowiązek zwrotu nienależnej kwoty. Wówczas cechę wykonalności będą posiadały te kolejne decyzje. Dopiero w tych sprawach można rozważać, czy zachodzą warunki do ich wstrzymania. Decyzja określająca nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy wywołuje określony skutek, ale nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a.
Tym samym zaskarżony akt nie jest aktem, do którego może odnosić się instytucja wstrzymania wykonania określona w powyższym przepisie, dlatego z tej przyczyny Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 "a contrario" P.p.s.a., postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.