Uzasadnienie
W skardze na ww. decyzję, strona zawarła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku strona oświadczyła, że w wyniku poniesionych nakładów rzeczowych spółka od samego początku swojego istnienia wykazywała straty. Jednocześnie, spółka od chwili powstania nie osiągnęła żadnych dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.
Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że kapitał zakładowy spółki zamyka się w kwocie 5.000 zł, natomiast spółka nie posiada środków trwałych. Spółka wygenerowała za 2013 rok stratę w wysokości (-) 7.531,79 zł. Działalność spółki w roku 2014 również zakończyła się stratą.
Na druku urzędowego formularza PPPr spółka oświadczyła, że posiada rachunek bankowy w Banku "A" S.A., jednak na koncie tym, w dniu składania wniosku, było zdeponowane jedynie 16,64 zł.
Załącznikiem do skargi złożonej przez Spółkę do tutejszego Sądu były następujące dokumenty: zeznanie podatkowe CIT-8 za 2012 r. i sprawozdanie finansowe za 2012 r.; zeznanie CIT-8 za 2013 r. i wydruk z rachunku bankowego prowadzonego przez skarżącą spółkę w Banku "A".
W tym stanie rzeczy, pismem z dnia [...] r. referendarz sądowy wezwał skarżącą spółkę o nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy.
W odpowiedzi na to wezwanie, wnioskodawca nadesłała do akt sprawozdanie finansowe za rok 2013 i oświadczyła, że nie prowadzi ewidencji środków trwałych, ponieważ nie posiada takiego majątku. Poza tym wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i w związku z tym nie składa deklaracji VAT-7.
Wraz z pismem przewodnim z dnia [...] r. wnioskodawca nadesłała do akt sprawy zaświadczenie z [...] Urzędu Skarbowego w C., z którego wynika, że skarżąca spółka nie jest zarejestrowana, jako podatnik podatku od towarów i usług, wobec czego nie składa z tego tytułu deklaracji podatkowych VAT-7.
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 § 1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Odnosząc się do wniosku skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należy wskazać treść art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Jednocześnie podkreślić należy, że regulacja normatywna w zakresie prawa pomocy w przypadku osób prawnych lub jednostek organizacyjnych, które nie posiadają osobowości prawnej, zgodnie z treścią art. 246 § 2 in principio P.p.s.a., ma charakter uznaniowy. Oznacza to, iż nawet gdyby przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie występujących w sprawie opłat byłaby spełniona, rozpoznający wniosek nie musi przychylić się do żądania strony, a jedynie może przyznać prawo pomocy, jeżeli wedle jego uznania będzie to konieczne dla zapewnienia stronie konstytucyjnego prawa do sądu.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wnioskodawca w sposób dostateczny wykazała swoja aktualną sytuację majątkową. Okoliczności, które zostały podniesione na urzędowym formularzu PPPr zostały w wystarczającym stopniu potwierdzone nadesłanymi dokumentami i materiałami źródłowymi.
Spółka faktycznie nie osiąga obrotu. Tym samym nie generuje zysku. Fakt osiągania strat potwierdzają: zeznania podatkowe CIT-8, sprawozdania finansowe skarżącej spółki, jak również – w sposób pośredni, lecz jasny i wyraźny – wyciąg z prowadzonego przez nią rachunku bankowego.
W ocenie rozpoznającego wniosek o prawo pomocy spółka nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w jakiejkolwiek części. Wnioskodawca rzeczywiście nie posiada dostatecznych środków, które umożliwiłyby jej poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.