Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...].
A. W. reprezentowana przez adwokata G. P. pismem z dnia [...] r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Pełnomocnik Strony uzasadniając opisane żądanie podniósł, że A. W. o wydaniu wyroku w niniejszej sprawie dowiedziała się z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wydanego w dniu 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/G1 2087/13, które zostało doręczone pełnomocnikowi Strony skarżącej w tamtej sprawie w dniu 28 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd z urzędu stwierdził, iż wyrokiem z dnia 12 listopada 2013 r. sygn. akt III SA/GL 1338/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę wniesioną od postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r.
Pełnomocnik wskazał, że Strona skarżąca nie została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy w sprawie III SA/G1 1338/13, gdyż o pozostawieniu korespondencji nie zostawiono zawiadomienia w skrzynce pocztowej skarżącej, a o tym, iż zapadł na niej wyrok dowiedziała się właśnie z doręczonego pełnomocnikowi uzasadnienia wyroku w sprawie III SA/G1 2087/13. Pełnomocnik Strony wniósł także o o skierowanie przez Sąd reklamacji do Urzędu Pocztowego. Nadto jako dowody wykazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku pełnomocnik A. W. wskazał: wyrok WSA w Gliwicach z dnia 02.04.2014 r. sygn. akt III SA/Gl 2087/13 wraz z uzasadnieniem, akta sprawy WSA w Gliwicach III SA/Gl 2087/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowił przywrócić termin. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Natomiast na podstawie art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, przy czym uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie 14 dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wnosi w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, natomiast zgodnie z art. 87 § 2 P.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, nadto stosownie do art. 87 § 4 równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
Rozważając zasadność wniosku pełnomocnika Strony skarżącej podkreślić trzeba, iż przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej uzależnione jest od kryterium braku winy. Strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym musi wykazać dołożenie szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności, wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II GZ 223/10).
Nadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14).
Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe. (por. postanowienie NSA z dnia 19 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 752/13).
W niniejszej sprawie pełnomocnik A. W. uzasadnił uchybienie terminu brakiem prawidłowego powiadomienia o terminie rozprawy w niniejszej sprawie, stwierdzając nadto, że skarżącej nie pozostawiono zawiadomienia o terminie rozprawy w skrzynce pocztowej, a o tym, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1338/13 zapadł na wyrok dowiedziała się z doręczonego pełnomocnikowi uzasadnienia wyroku w sprawie III SA/Gl 2087/13.
Sąd wskazane przesłanki przywrócenie terminu uznał za chybione, albowiem w aktach sprawy (k.39) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 12 listopada 2013 r. o godzinie 11:15 w Sali nr 5 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, doręczonego na adres strony skarżącej (ul. [...], [...]) odebrane przez dorosłego domownika – G. M. w dniu 22 października 2013 r.
Zdaniem Sądu, Strona skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, dlatego też jej wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Wykazane przez pełnomocnika okoliczności wskazujące na brak zawiadomienia o terminie rozprawy nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Podkreślić należy, iż zawiadomienie o terminie rozprawy zostało wysłane na wskazany w skardze adres, nadto korespondencję odebrał w dnu 22 października 2013 r. dorosły domownik – G. M. Sąd stanął na stanowisku, iż brak przekazania A. W. kierowanej do niej przesyłki, oznacza, że Strona skarżąca nie zadbała o należyte informowanie jej przez domowników o korespondencji kierowanej przez Sąd.
Podkreślić należy, iż skutki wszelkich zaniedbań osoby, która podjęła się oddania pisma adresatowi obciążają skarżącego. Nie uzgadniając z domownikami sposobu informowania o korespondencji, A. W. wzięła na siebie ryzyko uchybienia terminowi, bowiem wnosząc skargę powinien liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji z sądu na podany w skardze adres.
Na marginesie wskazać trzeba, że obecność stron na rozprawie nie jest obowiązkowa, a niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a i art. 87 § 2 P.p.s.a orzekł jak na wstępie.