Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia [...] r. B.J. jako pełnomocnik swojej żony B.J. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. Natomiast pismem z [...] r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uzasadnił go trudną sytuacją majątkową skarżącej i wysoką kwotą wymierzonego podatku. Podniósł że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wiązać się z popadnięciem skarżącej w sytuację majątkową uniemożliwiającą utrzymanie siebie i rodziny oraz pozbawienie jakichkolwiek środków do życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, iż po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części (zaskarżonych) aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna włącza ich wykonania.
Zauważyć zatem należy, że adresatem tej normy prawnej jest sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądami doktryny i orzecznictwa przy rozpoznawaniu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody należy przyjąć, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Jednakże warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (Komentarz do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005.)
W rozpoznawanej sprawie we wniosku przedstawiono wyłącznie argumentację o charakterze ogólnym, której nie poparto żadnymi konkretnymi danymi liczbowymi ani materialnymi dowodami. Z kolei fakt, iż w ocenie pełnomocnika skarżącej decyzja zawiera liczne uchybienia przepisom prawa na tym etapie nie jest w ogóle brany pod uwagę, gdyż Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w ogóle nie ocenia jego zgodności z prawem. Ta kwestia będzie rozpoznana dopiero na rozprawie.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.