Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r., znak [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ) utrzymał w mocy decyzję z [...] r., znak [...] o odmowie J. M. (dalej: Skarżący) prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. według wniosku z [...] r.
Przedmiotowa decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz 256 ze zm.; dalej: k.p.a.) oraz art. 31zq ust. 8 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.; dalej: ustawa COVID-19).
Z akt administracyjnych wynika, że [...] r. Skarżący zwrócił się do organu na wniosku RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. W części II pkt. 1 wniosku oświadczył, że składa go jako płatnik składek, który ma zgłoszonych do ubezpieczeń społecznych innych ubezpieczonych (również siebie). Natomiast w części II pkt. 2 wniosku nie złożył oświadczenia co do osiąganego przychodu.
Wraz z wnioskiem Skarżący złożył wyjaśnienia co do możliwości zwolnienia ze składek ZUS przez wspólników spółki cywilnej i do tego, czy w ich przypadku obligatoryjne jest branie pod uwagę kryterium przychodowego. W ocenie Skarżącego wspólnicy spółki cywilnej są pracodawcami, a zatem to oni odprowadzają składki na ubezpieczenie swoich pracowników. Wobec tego w przypadku wspólników spółek cywilnych zatrudniających pracowników, którzy chcą skorzystać z 3-miesięcznego zwolnienia ze składek ZUS w ramach tzw. Tarczy Antykryzysowej nie należy uwzględniać kryterium przychodowego czy dochodowego.
Pismem z dnia [...] r. Skarżący został zawiadomiony, że złożony wniosek jest niekompletny, niepoprawny i celem usunięcia nieprawidłowości niezbędne jest złożenie wyjaśnień w terminie 14 dni.
Na powyższe pismo Skarżący nie złożył wyjaśnień.
Decyzją z [...] r., znak [...] organ odmówił Skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. według wniosku z [...] r.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ stwierdził, że zwolnienie, o którym mowa w art. 31zo ust. 2 i 4 ustawy COVID-19, następuje na podstawie kompletnie i poprawnie złożonego wniosku. Musi on zawierać wszystkie elementy, w oparciu o które możliwa będzie ocena spełnienia kryteriów do zwolnienia z opłacania składek. Tymczasem złożony wniosek nie pozwala na ustalenie prawa do zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r.
W piśmie z [...] r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podał w nim, że do pisma z [...] r. złożył wyjaśnienia, z których wynika że to nie spółka cywilna zatrudnia i opłaca składki ubezpieczeniowe za pracowników zatrudnionych przez wspólników spółki cywilnej, a oni sami. Pracodawcą w spółce cywilnej nie jest spółka cywilna, a wspólnicy. Organ niezasadnie przyjmuje, że płatnikiem składek za pracowników spółki jest sama spółka.
Pismem z [...] Skarżący został zawiadomiony o zakończeniu postępowania i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów.
Decyzją z [...] r., znak [...] organ utrzymał w mocy decyzję z [...] r. o odmowie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. według wniosku z [...] r. Organ po ponownej analizie dokumentów rozliczeniowych ustalił, że złożony [...] r. wniosek o zwolnienie z opłacenia należności z tytułu składek był błędnie wypełniony. Pomimo wezwania wniosek nie został uzupełniony w ustawowym terminie.
Wnosząc skargę na powyższą decyzję Skarżący podtrzymał swoje stanowisko. W uzasadnieniu skargi, powołując się na orzeczenie [...] z [...] r. wywodzi, że pracodawcami są wspólnicy spółki cywilnej. Zatem do organu został złożony prawidłowy wniosek.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz.329 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne (por. art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Z kolei na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
W niniejszej sprawie istota sporu jest zarzut niewłaściwego rozpatrzenia wniosku Skarżącego o zwolnienie z opłacania składek RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. W ocenie Skarżącego w przypadku wspólników spółki cywilnej zatrudniającej pracowników nie należy uwzględniać kryterium przychodowego czy dochodowego.
Jak wynika z art. 31zo ust. 2 ustawy Covid-19 na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r.
Skarżący w złożonym w dniu [...] r. wniosku o zwolnienie z opłacania składek RDZ o zwolnienie z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie złożył oświadczenia co do wysokości osiąganego przychodu. Na gruncie art. 31zo ust. 2 ustawy Covid-19 informacja ta jest istotna ze względu na ustalenie prawa do zwolnienia z opłacania. Pomimo wezwania organu Skarżący nie uzupełnił przedmiotowego wniosku o wymienione oświadczenie. Wobec tego organ nie miał możliwości ustalenia okoliczności, pozwalających na pozytywne załatwienie jego wniosku.
W ocenie Sądu rozpatrywana sprawa została prawidłowo przez organ wyjaśniona i nie budzi wątpliwości Sądu.
Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.