Uzasadnienie
"A" Sp. z o.o. wniosła dnia [...] r. skargę na dokonaną przez Naczelnika [...] [...] Urzędu Skarbowego w S. odmowę wypłaty tej spółce odsetek od kwot zwrotów nadwyżki naliczonego podatku nad należnym, wynikających z deklaracji VAT-7 za okresy: od [...] [...] r. do [...] [...] r. od [...] [...] r. do [...] [...] r. oraz za [...] [...] r. Łączna kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek podatnika, wynikająca z wyżej wymienionych deklaracji wyniosła [...] zł.
Pismem z dnia [...] r., opatrzonym nr: [...], stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia prawa zawierające żądanie wypłaty odsetek od nieterminowo - zdaniem skarżącej – zwróconych kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, Naczelnik [...] [...] Urzędu Skarbowego w S. poinformował "A" Sp. z o.o., że "organ nie widzi podstaw prawnych do wypłaty oprocentowania, a tym samym uznania, iż zwroty podatku za sporne miesiące zrealizowane zostały w trybie art. 87 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług".
Odmowa ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargą z dnia [...] r. w której podatnik domaga się zobowiązania organu podatkowego do wypłacenia na rzecz skarżącego odsetek od nieterminowo zwróconych kwot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za wskazane wyżej miesiące oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Odmowa ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargą z dnia [...] r.
W myśl art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Z kolei stosownie do treści art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Dopiero jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 P.p.s.a.). W przypadku zaś innych aktów np. postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 P.p.s.a.).
Sąd uznał, że w rozpatrywanej przez niego sprawie nie wystąpiły przesłanki opisane w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., gdyż skarżącej służyło prawo wniesienia odwołania od aktu mającego charakter decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał zatem, że skarga została złożona przedwcześnie, co obligowało go do jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Postanowienie odrzucające skargę zostało wydane dnia 31 marca 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 pkt a P.p.s.a. – Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego stronie przeciwnej. Jednocześnie - zgodnie z art. 232 § 2 P.p.s.a. - postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 31 marca 2008 r. Sąd odrzucił skargę strony skarżącej. W tej sytuacji należało zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od wniesionej skargi.
W tym stanie rzeczy na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.