Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 września 2016 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez tymczasowego pełnomocnika szczególnego, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w R. z dnia [...]r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak legitymacji do wniesienia skargi przez tymczasowego pełnomocnika. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania zażaleniowego dotychczasowy prezes zarządu Spółki J. B. złożył rezygnację z pełnionej funkcji (vide: protokół z nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników Spółki z dnia 8 czerwca 2016 r. oraz rezygnacja z dnia 10 czerwca 2016 r.). Natomiast w dniu 15 czerwca 2016 r. skarżąca złożyła do Sądu Rejonowego w G. Wydział [...][...] wniosek o dokonanie z urzędu wykreślenia danych niezgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy.
Wobec braku organów powołanych do reprezentowania Spółki, pismem z dnia 27 lipca 2016 r. organ odwoławczy wystąpił do Sądu Rejonowego w G. [...] Wydziału [...] z wnioskiem o ustanowienie kuratora na podstawie art. 42 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.). Równocześnie zwrócił się do Krajowej Izby Doradców Podatkowych o wyznaczenie dla Spółki tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postaci doradcy podatkowego, upoważnionego do działania do czasu powołania kuratora przez sąd. Jako podstawę wskazał art. 138m i art. 138n ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – dalej O.p.).
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 3 sierpnia 2016 r., Przewodnicząca Krajowej Rady Doradców Podatkowych poinformowała, że na tymczasowego pełnomocnika szczególnego do reprezentowania Spółki przed organem podatkowym wyznaczyła doradcę podatkowego Z. B. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało mu skutecznie doręczone wraz z pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, że do skutecznego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) konieczne jest, by już przy wnoszeniu skargi do sądu posiadała ona zdolność procesową. Wymóg ten wynika z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), który stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stwierdzenie braków w składzie organów spółki z o.o. uniemożliwiających jej działanie obliguje sąd do wezwania strony do uzupełnienia wymienionych braków (art. 58 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli braki nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie składającym skargę w imieniu skarżącej jest doradca podatkowy Z. B., który - jak wynika z akt administracyjnych sprawy - został wyznaczony na tymczasowego pełnomocnika szczególnego. Ponieważ jego umocowanie, stosownie do art. 138m § 1 O.p., obejmuje reprezentowanie w/w Spółki jedynie przed organem podatkowym i tylko do czasu, gdy sąd ustanowi kuratora, podpisana przez niego skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku, to jest skutecznie zainicjować postępowanie przed tut. Sądem. Pełnomocnik tymczasowy nie jest bowiem osobą uprawnioną do złożenia skargi do sądu oraz do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym lecz jedynie do reprezentowania Spółki przed organem podatkowym do czasu, aż Sąd Rejonowy w G. [...] Wydział [...] ustanowi jej kuratora, który powinien postarać się niezwłocznie o powołanie organów osoby prawnej, a w razie potrzeby o jej likwidację (vide: art. 42 § 1 K.c.).
Jak wynika z akt sprawy wniosek o ustanowienie kuratora do dnia dzisiejszego nie został przez sąd rozpoznany, co oznacza, że zawarta w art. 58 § 2 p.p.s.a. regulacja, obligująca Sąd do podjęcia starań umożliwiających uzupełnienie braków w składzie organów osoby prawnej będącej stroną, nie znalazła w niniejszej sprawie zastosowania. Brak jest bowiem osób uprawnionych do działania w imieniu Spółki, do których wezwanie takie mogłoby zostać wystosowane.
W tej sytuacji, mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.