Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie wymierzenia spółce "A" sp. z o.o. w S. kary pieniężnej w kwocie [...] zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem, zawarto wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. skierował pytanie prawne do Trybunału Konstytucyjnego odnośnie zgodności z Konstytucją RP przepisów art. 14 ust. 1 oraz art. 89 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. W ocenie skarżącej rozpatrzenie tego pytania prawnego jest zagadnieniem wstępnym, które warunkuje rozpoznanie niniejszej sprawie i zawieszenie postępowania czyni celowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a.") Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 p.p.s.a. następuje z urzędu, jednak celowość podjęcia takiej decyzji pozostawiona została ocenie Sądu. Uznanie to nie może być dowolne. Obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie.
W realiach przedmiotowej sprawy wskazać należy, że zawieszenie postępowania sądowego nie znajduje uzasadnienia. Jak wynika bowiem z informacji dostępnych na stronie internetowej Trybunału Konstytucyjnego, w dniu 11 marca 2015 r. Trybunał rozpatrzył połączone pytania prawne Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Rejonowego w Gdańsku i orzekł, że art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - są zgodne z art. 2 i art. 7 w zw. z art. 9 Konstytucji oraz z art. 20 i art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Mając zatem na uwadze, że wskazywana przez skarżącą przesłanka zawieszenia postępowania odpadła, należało uznać zawieszenie postępowania za nieuzasadnione.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 131 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.