Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącego, R.F. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] [...] r. nr [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego i zarazem zaległości w podatku akcyzowym za miesiąc październik 2009 r.
W uzasadnieniu skargi zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 89 ust. 14 ustawy o podatku akcyzowym polegające na jego niewłaściwej wykładni i w konsekwencji przyjęciu, że niedotrzymanie ustawowego terminu do złożenia organowi miesięcznego zestawienia stanowi naruszenie warunku dla końcowego zużycia o jakim mowa w art. 21 ust. 4 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r., w sytuacji kiedy wykładnia powyższego przepisu winna zostać dokonana nie w sposób literalny a celowościowy - przy uwzględnieniu celu wprowadzenia do ustawy całego bloku regulacji dotyczących obowiązków ewidencyjno- sprawozdawczych w związku ze stosowaniem niższych stawek akcyzy dla wyrobów energetycznych przeznaczonych na cele energetyczne.
W skardze pełnomocnik zawarł też wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zawartego w postanowieniu tego sądu z 21 czerwca 2011 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Bk 99/11 w przedmiocie zgodności z konstytucją art. 89 ust 5 i ust 16 ustawy o podatku akcyzowym z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie zapadłe przed Trybunałem Konstytucyjnym może mieć bezpośredni wpływ na treść orzeczenia zapadłego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
Jeśli chodzi o interpretację pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", to praktyka sądowa opowiada się za jego szerokim rozumieniem, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania, np. w przypadku podjęcia stosownej uchwały przez NSA lub wystąpienia do TK z pytaniem prawnym (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., I FZ248/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; M. Niezgódka-Medek w uwadze 3 w komentarzu do art. 125 P.p.s.a. [w:] B. Deuter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006; postanowienie NSA z dnia 20 maja 2008 r., II FZ 200/08, LEX nr 505445).
W rozpoznawanej sprawie zarzuty zgłoszone przez skarżącą w skardze obejmowały między innymi przypadek naruszenia art. 89 ustawy o podatku akcyzowym. Tymczasem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 21 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 99/11 skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne:
"Czy art. 89 ust. 5 i ust. 16 ustawy z dnia 6.12.2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) jest zgodny z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP z dnia 2.04.1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza zastosowanie stawki akcyzy określonej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku, gdy oświadczenia, o których mowa w art. 89 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku akcyzowym zawierają wady nieistotne z punktu widzenia ustalenia tożsamości nabywcy oraz przeznaczenia wyrobu energetycznego?"
W uzasadnieniu powyższego postanowienia WSA w Białymstoku uznał, że w sprawie występuje istotna wątpliwość, czy nieprawidłowości w odbieranych oświadczeniach o opałowym przeznaczeniu wyrobów, które stwierdziły organy w postępowaniu podatkowym zakończonym decyzją poddaną kontroli sądu, jak: brak daty i miejsca złożenia oświadczenia, brak numeru dowodu tożsamości nabywcy, nieczytelny podpis nabywcy, czy też podpisanie oświadczenia przez osobę inną niż nabywca, jednakże z upoważnienia nabywcy - powinny stanowić podstawę do zastosowania stawki sankcyjnej, przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.
Biorąc pod uwagę treść zarzutów zgłoszonych w skardze, stwierdzone przez organy wady oświadczeń nabywców oleju, oraz treść zapytania prawnego Sąd uznał, że wynik toczącego postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
W związku z tym, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności faktyczne i prawne, działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez NSA rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego