Uzasadnienie
Odpowiadając w terminie na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, skarżąca Spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że Spółka nie prowadzi jakiejkolwiek działalności i nie dysponuje w konsekwencji dokumentacją podatkową i rachunkową. Podkreślono, że Spółka nie ma także rachunku bankowego i nie posiada żadnego majątku.
Ustosunkowując się do wezwania referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, strona – poza własnymi oświadczeniami – nadesłała odpisy: wyroku nakazowego z dnia [...] r. skazującego prezesa skarżącej za wykroczenie skarbowe polegające na niezłożeniu zeznania podatkowego oraz sprawozdania finansowego za [...] r., upomnień dotyczących zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące [...] r. (najwyższa z sum, jakie widnieją na tych upomnieniach, to [...] zł) oraz pismo organu podatkowego z dnia [...] r., informujące, że organ ów "nie jest w posiadaniu dokumentów zabezpieczonych przez Centralne Biuro Śledcze w [...] r." oraz że "ostatnie deklaracje VAT-7 i CIT-2 zostały złożone przez Spółkę za okres [...] r."
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – może być przyznane osobie prawnej, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma ona dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania.
Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że dokumentacja dostarczona przez skarżącą, aczkolwiek niepełna i nie odpowiadająca należycie zakresowi wymaganemu w wezwaniu referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku, generalnie potwierdza, choć w pośredni sposób, iż Spółka zaprzestała działalności. Z pisma organu podatkowego z dnia [...] r. wynika przecież, że co najmniej część dokumentacji mogącej stanowić dowód w analizowanej materii została zabezpieczona na potrzeby postępowania karnego, a Spółka od dłuższego czasu nie wywiązuje się z ewidencyjnych obowiązków podatkowych. Podobne wnioski można sformułować na podstawie załączonego odpisu wyroku skazującego prezesa skarżącej za nieprawidłowości w tej ostatniej materii oraz odnoszące się do sprawozdawczości rachunkowej.
Nie można również tracić z pola widzenia, że przedłożone odpisy upomnień dotyczą zaległości za stosunkowo odległe lata podatkowe, opiewając zresztą na bardzo znaczne kwoty. Wszystkie te okoliczności dostatecznie uzasadniają konkluzję, że skarżąca nie funkcjonuje aktywnie w obrocie i nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania, nawet w najmniejszej wysokości spośród przewidzianych w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Biorąc to pod uwagę, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.