Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. [...] utrzymujące w mocy postanowienie z dnia [...]r. dotyczące stanowiska wierzyciela w kwestii wniesionych zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające.
W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżąca wyjaśniła, iż z obrotu prawnego zostały usunięte postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. wydane na skutek zażaleń na postanowienia Dyrektora Izby Celnej w K. w sprawie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie zabezpieczające przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. na podstawie wystawionego zarządzenia zabezpieczenia. Wobec powyższego cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powołanej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 ustawy p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne.
W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.