Uzasadnienie
Pismem z 6 lutego 2023 r. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 grudnia 2022 r. nr UP-1002/2022 (340000/71/370418/2022 ULP) w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 marca 2023 r. strona skarżąca został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie aktualnego na dzień 6 lutego 2023 r. bądź pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono stronie skarżącej 27 marca 2023 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 3 kwietnia 2023 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie stroną postępowania jest osoba prawna, co oznacza, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. może ona dokonywać czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w jej imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). Dokumentem takim może być w szczególności aktualny odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Brak zaś dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04).
Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w powołanych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie pomimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanych obowiązków, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.