Uzasadnienie
Pismem z 27 grudnia 2017 r. zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Osobnym zarządzeniem z dnia 1 lutego 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany także do uiszczenia wpisu od skargi, również w terminie 7 dni i pod analogicznym rygorem.
Przesyłka ta została wysłana na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego i pomimo dwukrotnego awizowania – w dniach 13 i 21 lutego 2018 r. nie została odebrana.
W dniu 15 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i do uiszczenia wpisu, dokonując jednocześnie stosownych czynności procesowych. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że nie otrzymał żadnego awiza w sprawie. Pod adresem siedziby kancelarii funkcjonuje kilkanaście podmiotów, w tym kilka kancelarii prawnych. Pracownicy administracyjni właściciela nieruchomości nie są upoważnieni do odbioru korespondencji kierowanej na adres pełnomocnika. Jednakże dokumentują oni przypadki awizowania przesyłek w książce czynności. Awiza przesyłki w sprawie nie zostały tam odnotowane.
Ponadto pełnomocnik ustalił, że pomimo złożenia dyspozycji na przesyłanie awiza w wersji elektronicznej także nie otrzymał elektronicznej informacji o przesyłce poleconej. Dlatego też pismem z dnia 15 marca 2018 r. złożył stosowną reklamację.
Podniósł także, że w dniu 13 lutego 2018 r. na jego wniosek wydano mu dwie inne awizowane przesyłki. Sprawdził jednak, korzystając z wydruku śledzenia przesyłek, czy były adresowane do niego inne przesyłki i ustalił brak takowych.
Dla potwierdzenia swoich twierdzeń przedłożył kserokopie książki czynności pracowników administracyjnych, pisma reklamacyjnego i wydruku śledzenia przesyłek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwanej odtąd P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu; postanowienie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Art. 88 P.p.s.a. stanowi natomiast, że wniosek spóźniony lub niedopuszczalny z mocy ustawy sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił w wystarczającym stopniu okoliczności podane we wniosku. Należy w tym miejscu podkreślić, że w świetle podanych informacji i nadesłanej dokumentacji istnieje znaczne prawdopodobieństwo nieprawidłowości przy doręczeniu przesyłki, która to okoliczność nie może być zawiniona przez pełnomocnika skarżącego.
Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.