Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 stycznia 2020 r. J.P. działający przez pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.
Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2020 r. wezwano stronę skarżącą do rąk pełnomocnika do złożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019r. poz. 2325 - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.
Przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania powyższego obowiązku została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 17 marca 2020 r., co wynika z dokumentu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sądowych. W zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 24 marca 2020 r. pełnomocnik nie nadesłał pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Brak pełnomocnictwa jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Z kolei nieuzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie stanowi podstawę do jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, brak ten nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 24 marca 2020 r. Zatem skargę należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.