Uzasadnienie
Dnia [...] r. skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności K.S., jako osoby trzeciej, tj. wspólnika Spółki cywilnej "A" z siedzibą w B. za zaległości podatkowe tejże Spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2002 r. do grudnia 2003 r., jako bezprzedmiotowe.
Pismem procesowym z dnia [...] r. skarżący cofnął skargę.
W uzasadnieniu powyższego wskazał, iż Dyrektor Izby Skarbowej w K. swoimi decyzjami z dnia [...] r. oraz [...] r. stwierdził nieważność ostatecznej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B., co kończy dalsze postępowanie w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powołanej jako p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia [...] r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 ustawy p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne.
W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.