Uzasadnienie
Skargą z dnia 1 listopada 2015 r. A Sp. z o.o. w C. zaskarżyła opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 listopada 2016 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez nadesłanie: - pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę udzielającą pełnomocnictwa, - nadesłanie pełnego odpisu KRS z dnia udzielenia pełnomocnictwa.
Powyższe wezwanie zostało przesłane 6 grudnia 2016 r. na adres pełnomocnika skarżącej spółki podany w skardze i wobec nieobecności adresata pozostawione w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienie w postaci awiza umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Powyższą przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną 27 grudnia 2016 r.
W terminie wyznaczonym, który upłynął w dniu 3 stycznia 2017 r. strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 tekst jedn. ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, który przy pierwszej czynności procesowej obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis takiego pełnomocnictwa (vide: art. 37 § 1 powołanej wyżej ustawy).
Podobnie z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy). Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (vide: art. 48 § 3 powołanej wyżej ustawy).
Nie ulega natomiast wątpliwości, że brak dokumentu właściwie określającego umocowanie do wniesienia skargi stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Zgodnie natomiast z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do jej odrzucenia.
W związku z powyższym, że strona skarżąca została dnia 27 grudnia 2016 r. wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi i w zakreślonym siedmiodniowym terminie do dokonania tych czynności, skargę należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a oraz art. 58 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.