Uzasadnienie
M. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2005 r. do grudnia 2006 r. (z wyłączeniem grudnia 2005 r. i maja 2006 r.).
W wyniku rozpoznania skargi obu stron postępowania na rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 lutego 2013 r. w sprawie III SA/Gl 472/12, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2013 r. uchylając zaskarżone rozstrzygnięcie, wskazał na potrzebę dokonania powtórnej oceny ustaleń organu podatkowego odnoszących się do świadomości podatnika co do pochodzenia nabywanego towaru z obrotu karuzelowego.
NA rozprawie w dniu 20 lutego 2015 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartego w postanowieniu z dnia 6 marca 2014 r. w sprawie I FSK 516/13.
Pełnomocnik organu pozostawił wniosek strony skarżącej do uznania sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm - dalej zwana - p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem należy, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 marca 2014 r. (sygn. akt I FSK 516/13) wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: "TSUE") z pytaniami prejudycjalnymi o następującej treści:
- - " 1. czy art. 2 pkt 1, art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 i 2 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE z 1977 r. nr L 145, s. 1 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że czynność dokonana w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, w której ani podatnik, ani organy podatkowe nie są w stanie ustalić tożsamości rzeczywistego dostawcy towaru, jest dostawa towarów
- - " 2. W razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie pierwsze, czy art. 17 ust. 2 lit. a, art. 18 ust. 1 lit. a oraz art. 22 ust 3. Szóstej Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, na których podstawie, w okolicznościach takich jak w sprawie przed sądem krajowym, podatek nie może być odliczany przez podatnika z uwagi na to, że faktura została wystawiona przez podmiot, który nie był rzeczywistym dostawcą towaru i nie ma możliwości ustalenia tożsamości rzeczywistego dostawcy towaru oraz zobowiązania go do zapłaty podatku bądź określenia osoby zobowiązanej za wystawienie faktury na podstawie art. 21 ust. 1 lit. c Szóstej dyrektywy?"
Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (zob. A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154), zatem postępowanie prowadzone przed nim jest postępowaniem sądowym, które mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu odpowiedź Trybunału na przytoczone wyżej pytania prejudycjalne może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość przedstawionych w pytaniach zagadnień i kwestii spornej między stronami, w szczególności w zakresie drugiego z pytań. W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź udzielona na pytania przedstawione w tym postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.