Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 13 maja 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 1545/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] przedmiocie podatku od towarów i usług (zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych)

Sentencja

postanawia:

  1. przyznać adwokatowi P. D. od Skarbu Państwa kwotę 296 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt sześć złotych) w tym 23 % podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych).

Na rozprawie pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów udzielonej a nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.

Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 – zwanego dalej rozporządzeniem), opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądami administracyjnymi. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji (pkt 1 lit. a, b, c § 18 ust. 1 Rozporządzenia).

W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżonego w sprawie rozstrzygnięcia jest kwestia zabezpieczenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2011 r., stawka minimalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit c.

Ustaloną, w sposób opisany powyżej, kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.

Zatem mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 26 lutego 2014 r., dokument z 31 października 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.