Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 14 lipca 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1547/14

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104, 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a." oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. oświadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn.: Dz. U. 2008 r. Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.), utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] r., nr [...] oddalającą odwołanie "A" " spółki z o.o. z siedzibą w D. od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne w zakresie świadczeń ogólnostomatologicznych na obszarze gminy D. 1 lipca 2014 roku do 30 czerwca 2017 r. – kod postępowania [...].

W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] OW NFZ działając jako organ I instancji oddalił odwołanie "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D., dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, kod postępowania: [...].

Od powyższej decyzji wnioskodawczyni złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w którym podniosła zarzuty: naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy o świadczeniach oraz art. 6 i 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie.

Rozwijając zarzuty podkreśliła, że w odniesieniu do oświadczeń oferentów w przedmiocie wpisów do rejestrów organ przekroczył swoje kompetencje przyjmując, że skoro złożyli oni niezgodne z prawdą oświadczenia dotyczące ich wpisów do rejestru, to organ we własnym zakresie mógł zweryfikować aktualność i prawidłowość tych wpisów w CEIDG i KRS.

Dalej wnioskodawczyni podtrzymała zgłoszone już w odwołaniu zastrzeżenia co do poprawności dokumentów sporządzonych przez zespół kontrolujących oferentów – braku podpisów pod załącznikami do protokołów, a w konsekwencji zakwestionowała stanowisko organu odnośnie braku tych podpisów.

Zakwestionowała fakt posiadania przez P. T. aparatu RTG oraz należytego wyposażenia jego pracowni RTG. Powołała się na informacje uzyskane od pacjentów, z których wynikało, że odmawiał on pacjentom świadczeń wymagających użycia aparatu RTG. Ponadto przedłożone przez tego oferenta decyzje [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego: Nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie pracowni rtg w zakresie diagnostyki medycznej oraz Nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rtg do celu diagnostyki medycznej w dniu złożenia przez niego oferty, tj. w dniu 21 marca 2014., jak również w ostatnim dniu składania ofert, tj. w dniu 24 marca 2014 r. były nieostateczne.

Wnioskodawczyni zakwestionowała także oświadczenie K. Z. - W. o kontynuowaniu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej przytaczając treść § 13 ust. 1 pkt 6 zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zgodnie z którym oferta powinna zawierać kopię polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie przez oferenta umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej oferenta za szkody wyrządzone w związku z udzielaniem świadczeń w zakresie przedmiotu postępowania na okres obowiązywania umowy; oferent może złożyć także umowę przedwstępną lub inny dokument, w tym także oświadczenie, stwierdzające że umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zostanie zawarta na okres obowiązywania umowy.

Dokonując ponownej analizy materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania w kontekście zarzutów podniesionych przez wnioskodawcę, Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ uznał, że argumenty spółki i podniesione zarzuty są chybione, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie.

Odwołując się do norm art. 134 ust. 1 i 2, art. 139 ust. 1, art.146, art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach zdrowotnych (...) organ podkreślił, że Fundusz obowiązany jest do prowadzenia postępowań w sposób zapewniający równe traktowanie wszystkich uczestników konkursu, a w konsekwencji zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji. Jednym z elementów zapewniającym realizację tych zasad są kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określane przez Prezesa NFZ, takie same dla wszystkich potencjalnych oferentów.

Natomiast w ramach procedury uruchamianej wskutek środków odwoławczych, o których mowa w art. 154 ustawy, obowiązkiem organu jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli jest zatem związany ściśle z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa. A do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Oznacza to, że konieczne jest stwierdzenie naruszenia zasad postępowania, które musi naruszać rzeczywiście istniejący interes świadczeniodawcy (por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego dnia 19 marca 2002 r., sygn. akt: IV SA/Wa 1132/00).

Posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że świadczeniodawca pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych.

Istotą badania uszczerbku interesu prawnego i stwierdzenia jego powstania jest zatem ustalenie, czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu dotyczącym zawarcia umów o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w odwołaniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku.

W ocenie organu "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w D., ma legitymację procesową do uczestniczenia w postępowaniu, które zostało wszczęte na skutek złożonego przez ten podmiot wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niespornym jest również, że stronami tego postępowania, w świetle art. 154 ust. 6a ustawy o świadczeniach (...), są świadczeniodawcy, którzy zostali wybrani do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej w tym postępowaniu.

Dalej Dyrektor [...] OW NFZ ustalił, że w dniu 6 marca 2014 r. Dyrektor [...] O W NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze gminy - m. D.; kod postępowania: [...]. W ogłoszeniu przedmiotowego postępowania wartość zamówienia określono na nie więcej niż [...] PLN na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. Wskazano również okres obowiązywania umowy od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.

W ogłoszeniu wskazano obowiązujące przepisy dotyczące wymogów, jakie muszą być spełnione przez podmioty składające oferty. W postępowaniu złożono 26 ofert (na 31 miejsc wykonywania świadczeń). W części jawnej postępowania Komisja Konkursowa, zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. Komisja Konkursowa przyjęła do dalszego postępowania 26 ofert. Dokonała oceny formalno - prawnej złożonych ofert. Zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych oferty wystosowano do 7 oferentów; 1 oferenta wezwano do wyjaśnienia elementów spornych harmonogramu personelu. W celu porównania danych zawartych w ofertach ze stanem faktycznym Komisja Konkursowa przeprowadziła kontrole u 9 oferentów.

Wszystkie złożone w przedmiotowym postępowaniu oferty spełniały wymogi formalno - prawne oraz wymagania, jakie zostały określone w obowiązujących aktach prawnych, tym samym nie podlegały odrzuceniu i zostały przekazane do dalszego procedowania.

Organ podkreślił, że fakt zakwalifikowania oferty do części niejawnej postępowania oznacza jedynie, że oferta nie podlega odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy. Fakt spełnienia wymaganych warunków określonych przepisami prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy, nie skutkuje wybraniem oferty celem zawarcia umowy, a jedynie pozwala na dokonanie oceny ofert, na podstawie art. 148 ustawy według kryteriów określonych w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.

Szczegółowe parametry kryteriów oceny, wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej oraz sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny w przedmiotowym postępowaniu określone zostały w powołanym wyżej Zarządzeniu Prezesa NFZ.

Kryteria oraz zasady oceny mają charakter obiektywny, są znane wszystkim oferentom w chwili wszczęcia postępowania konkursowego, nie ulegają zmianie aż do zakończenia postępowania. Zaś ideą konkursu ofert, zadaniem komisji, stosownie do art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy jest wybór oferty lub ofert najkorzystniejszych. Według tych kryteriów Komisja Konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym.

Ocena ofert odbywała się w sposób jednolity i częściowo zautomatyzowany poprzez "zaczytanie ofert" wraz z odpowiedziami ankietowymi do systemu informatycznego NFZ. W oparciu o algorytm zawarty w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, system przydzielił odpowiednią liczbę punktów. Liczba ta stanowiła o wyjściowej pozycji oferty w rankingu otwarcia. Ustalona na tym etapie postępowania liczba punktów mogła ulec zmianie w toku szczegółowej oceny ofert, kontroli i negocjacji z oferentami.

W części niejawnej konkursu ofert Komisja Konkursowa przeprowadziła z oferentami negocjacje, zakończeniu których nastąpiło automatyczne wygenerowanie przez system informatyczny rankingu końcowego, w którym oferty zostały uszeregowane zgodnie z punktacją malejącą. Taki mechanizm zagwarantował zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu.

W dniu [...] r. ogłoszono rozstrzygnięcie postępowania, w którym jako wybrane do realizacji świadczeń wskazano 21 ofert. Oferta wnioskodawczyni nie znalazła się w rozstrzygnięciu konkursu, gdyż liczba punktów oceny jaką uzyskała, była niższa w stosunku do ocen ofert, które wybrano w ramach prowadzonego postępowania konkursowego.

Organ podkreślił, że uczestnikom konkursu zostały udostępnione zarządzenia Prezesa NFZ wraz z załącznikami, które określały zarówno wymagania stawiane oferentom, jak i kryteria oceny ofert. Wszyscy uczestnicy konkursy składali odpowiedzi na te same pytania. Ocena ofert odbywała się na podstawie jasno określonych kryteriów. W toku postępowania były one niezmienne i w równym stopniu jawne dla wszystkich oferentów. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu tych samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Naruszeniem omawianej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców, a taka sytuacja nie wystąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących w konkursie udział oferentów i tożsame kryteria ocen ofert.

Nie nastąpiło również naruszenie zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonano ich zmian w toku postępowania. Tym samym przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Analizując ponownie materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania w kontekście zarzutów podniesionych przez Wnioskodawcę, Dyrektor [...] OW NFZ uznał, że argumenty Wnioskodawcy i podniesione zarzuty są chybione, a wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zasługuje na uwzględnienie, a to z przyczyn jak poniżej.

Organ za chybiony uznał zarzut naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez nieodrzucenie przez Komisję Konkursową ofert zawierających nieprawdziwe informacje.

Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowych oświadczeń o wpisie do CEIDG organ wskazał, że oferenci mieli do wyboru zaznaczenie jednej z trzech możliwości. Każdy przedsiębiorca w Polsce aby prowadzić przedsiębiorstwo musi dokonać wpisu do jednego z trzech wskazanych w Oświadczeniu rejestrach. Zaświadczenia o wpisie w CEIDG dotyczące przedsiębiorców będących osobami fizycznymi w zakresie jawnych danych, o których mowa w art. 25 ust. 1 ww. ustawy, mają formę dokumentu elektronicznego albo wydruku ze strony internetowej CEIDG. Aktualność wpisu w przypadku wskazanych w odwołaniu oferentów została zweryfikowana w ogólnodostępnych rejestrach online (bezsporne jest, że oferenci wskazani w odwołaniu byli wpisani do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej). Dopiero w przypadku rozbieżności dotyczących danych rejestrowych zawartych w oświadczeniu o wpisie do rejestrów, a stanem faktycznym Komisja Konkursowa wezwałaby oferentów do uzupełnienia braków formalnych oferty pod rygorem odrzucenia oferty na podstawie art. 149 ust. 3 ustawy.

W ocenie organu zakwestionowane oświadczenia dot. formularza "Oświadczenie oferenta o wpisach do rejestrów" Komisja Konkursowa zasadnie potraktowała jako oczywistą omyłkę, a nie jako podanie nieprawdziwych informacji. Oczywistą omyłką pisarską jest bowiem omyłka widoczna, niezamierzona niedokładność, błąd pisarski lub inna podobna usterka w tekście. Oczywista omyłka pisarska polega w szczególności na niezamierzonym przekręceniu, opuszczeniu wyrazu, błędzie logicznym, pisarskim lub mającym postać innej niedokładności przypadkowej.

Podobnie rzecz ma się z danymi zawartymi w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zgodnie z art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 654 z późn. zm.) pobrane samodzielnie wydruki komputerowe dotyczące aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację KRS, jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze.

Odnosząc się do zarzutu dot. braku podpisów zespołu kontrolującego na załącznikach protokołu kontroli, organ podkreślił, że zespół kontrolujący przeprowadził u wybranych oferentów kontrolę, której wyniki zostały potwierdzone w protokole kontroli, o którym mowa w § 4 Zarządzenia Wewnętrznego Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [...] z dnia 5 marca 2014 r. w sprawie uszczegółowienia zasad prowadzenia kontroli świadczeniodawców uczestniczących w postępowaniach poprzedzających zawarcie umów o realizację świadczeń opieki zdrowotnej. Zarządzenie zawiera nakaz złożenia podpisu przez członków zespołu kontrolnego oraz przedstawiciele świadczeniodawcy biorący udział w kontroli zarówno na protokole kontroli, jak również na załącznikach do tego protokołu. Stwierdzony przez Wnioskodawcę brak podpisów zespołu kontrolującego pod załącznikami do protokołu kontroli nie wpływa jednak na ocenę oferty i przebieg postępowania, ponieważ dane zawarte w załącznikach do protokołu kontroli są zbieżne z treścią protokołu zawierającego ostateczne wyniki kontroli oferenta.

Ponadto, nawet gdyby przyjąć, że Komisja Konkursowa naruszyła w tym względzie zasady przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, to naruszenie to i tak nie spowodowało uszczerbku w interesie prawnym Wnioskodawcy.

Odnosząc się do zarzutu dot. P. T. organ stwierdził, że potwierdzeniem posiadania pracowni RTG przez ww. Oferenta jest wpis w Księdze Rejestrowej nr [...] pod pozycją dotyczącą komórki organizacyjnej nr [...] zlokalizowanej w D. przy Al. [...] Zgodnie z art. 106 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 217 z późn. zm.) organem prowadzącym rejestr podmiotów wykonujących działalność leczniczą jest wojewoda właściwy dla siedziby albo miejsca zamieszkania podmiotu leczniczego - w odniesieniu do podmiotów leczniczych.

Ponadto zgodnie z art. 103 przywołanej ustawy działalność leczniczą można rozpocząć po uzyskaniu wpisu do rejestru. Skoro organ rejestrujący na podstawie odrębnych przepisów zezwolił na rozpoczęcie działalności w zakresie rentgenodiagnostyki przez ww. komórkę organizacyjną w dniu 20 lutego 2014 r. Komisja Konkursowa nie miała podstaw do zakwestionowania oświadczenia tego oferenta o samodzielnym wykonywaniu zdjęć w ww. lokalizacji oraz sprawności działania zainstalowanego tam aparatu RTG. Wreszcie w dniu 11 kwietnia 2014 r. zespół kontrolujący potwierdził fakt posiadania aparatu RTG przez P. T. przygotowanego do samodzielnego wykonywania rentgenodiagnostyki; w załączniku nr 3 do protokołu pod pozycją dotyczącą aparatu rentgenowskiego o nr seryjnym [...] zaznaczone są odpowiedzi potwierdzające: tytuł prawny, dokumentację techniczną (tzw. "paszport techniczny" lub inne dokumenty), zgodność nr seryjnego podanego w ofercie ze stanem faktycznym, posiadanie zgody lub decyzje dot. użytkowania, jeśli są wymagane. Dlatego też postanowieniem nr [...] wydanym w dniu 22 września 2014 r. organ oddalił wnioski dowodowe, których celem miało być ponowne ustalanie tych okoliczności.

Pozyskanie przez organ kompletnej dokumentacji znajdującej się w aktach postępowań administracyjnych, w których zostały wydane decyzje przez [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, tj. nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie pracowni RTG w zakresie diagnostyki medycznej oraz nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG do celu diagnostyki medycznej, pozyskanie od [...] w D. i przeprowadzenie dowodu z wykazu lokali wynajmowanych przez P. T. od [...] w budynku przy ul. [...] w D. według stanu na dzień 19 i 21 marca 2014 r. pozyskanie od P. T. faktur dokumentujących zakup aparatu RTG CS2100, nr fabryczny [...], rok prod.2013, lub innych dokumentów potwierdzających zakup tego urządzenia uznał w tej sytuacji za niecelowe, bowiem żądanie te dotyczyły okoliczności stwierdzonych już innymi dowodami.

Zaznaczył także, że [...] OW NFZ wymagał, w celu potwierdzenia posiadania aparatu RTQ dokumentu w postaci pozytywnej decyzji Inspektoratu Sanitarnego lub wpisu do rejestru Wojewody, a takie decyzje oferent przedłożył. Ponadto decyzja nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie pracowni RTG w zakresie diagnostyki medycznej oraz nr [...] z dnia 19 marca 2014 r. w sprawie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu RTG do celu diagnostyki medycznej, stały się ostateczne przed dniem rozstrzygnięcia postępowania konkursowego nr [...], zaś do obrotu prawnego weszły już z momentem ich doręczenia temu oferentowi.

W odniesieniu do zarzutu złożenia przez K. Z. – W. oświadczenia o kontynuacji obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej bez dopisku "na okres obowiązywania umowy" organ wyjaśnił, że towarzystwa ubezpieczeniowe zawierają polisy OC na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. W trakcie postępowania konkursowego Komisja Konkursowa zgodnie z Zarządzeniem [...] oczekiwała od Oferentów złożenia do oferty kopii polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie przez Oferenta umowy ubezpieczenia OC za szkody wyrządzone w związku z udzielaniem świadczeń w zakresie przedmiotu postępowania na okres obowiązywania umowy. W ofercie złożonej przez Katarzynę Z. – W. znajduje się polisa ubezpieczeniowa zawarta na okres od dnia 20 marca 2014 r. do dnia 19 marca 2015 r. oraz oświadczenie - zobowiązanie oferenta do kontynuacji ww. polisy. Stwierdzenie Oferenta o kontynuowaniu obowiązkowego ubezpieczenia po wygaśnięciu aktualnego jest wystarczające i brak dopisku w postaci "na okres obowiązywania umowy" nie dyskwalifikowało oferty.

Podsumowując Dyrektor [...] OW NFZ uznał, że wnioskodawczyni nie wykazała, aby w postępowaniu konkursowym zostały naruszone zasady postępowania. Świadczeniodawcom zostały stworzone jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowanie uczciwej konkurencji, jawności, niezmienności kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania. Ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa.

W skardze skierowanej do sądu administracyjnego skarżąca "A" spółki z o.o. z siedzibą w D. domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego i zasądzenia kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. 1. art. 75 § 1 i 78 § 1 w zw. z art. 142 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz.U.2013.267 ze zm.; zwanej dalej k.p.a.) poprzez bezzasadne oddalenie postanowieniem z dnia 22 września 2014 r. wniosków dowodowych skarżącego z powołaniem na wyjaśnienie dowodzonych okoliczności innymi dowodami, co skutkowało niewyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy,
2. 2. art. 6 k.p.a. poprzez bezprawną modyfikację treści ofert stron postępowania wskutek przyjęcia, że zachodzą w nich oczywiste omyłki,
3. 3. art. 107 § 1 k.p.a. poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia prawnego i niekompletnego wyjaśnienia podstaw prawnych,
4. 4. art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez jego niezastosowanie, pomimo zaistnienia ku temu przesłanek,
5. 5. art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach (...) poprzez jego niezastosowanie pomimo zaistnienia ku temu przesłanek.

Uzasadniając tak sformułowane zarzuty stwierdziła, że organ nie dążył w stopniu wystarczającym do wyjaśnienia okoliczności sprawy, do czego zobowiązany jest w oparciu o art. 7 k.p.a. Pomimo twierdzeń skarżącego podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które kwestionowały dotychczasowe ustalenia organu i złożenia na te okoliczności wniosków dowodowych, organ uznał, że nie ma potrzeby uwzględnienia tych wniosków. Tymczasem z art. 78 § 1 k.p.a., wynika, że organ powinien był uwzględnić żądanie skarżącego co do przeprowadzenia dowodów, gdyż okoliczności, które miały być stwierdzone dowodami posiadały doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Gdyby udowodnione zostało, że P. T. nie dysponował w dniu składania oferty aparatem i pracownią RTG, skutkowałoby to koniecznością odrzucenia oferty przez organ na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach (...) i zawarcia umowy ze skarżącym w odpowiednim zakresie.

Ponadto organ w niedostateczny sposób uzasadnił swoje stanowisko w tej kwestii. W jej ocenie nie można polemizować z treścią postanowienia częściowo nieuzasadnionego oraz niepoprzedzonego należytą refleksją i analizą sprawy, gdyż niewiadome są zasadnicze motywy rozstrzygnięcia.

Dalej zarzuciła organowi bezprawne sanowanie podania przez uczestników postępowania informacji nieprawdziwych w złożonych ofertach M. F. A., K. Ż., A.W.-F., J. K.-S., M. B., "B" NZOZ s.c. i J.M..Z. ono, w ocenie skarżącej oświadczenia zawierające nieprawdziwe informacje w przedmiocie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (zwanej dalej również CEIDG). Na formularzu "Oświadczenie oferenta o wpisach do rejestrów", jakoby nie byli oni wpisani do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności gospodarczej bądź byli wpisani do nieistniejących ewidencji prowadzonych przez organy wykonawcze gmin, podczas gdy wymienieni oferenci są do CEIDG.

Zatem ich oświadczenia zawierały informacje nieprawdziwe, a w związku z powyższym ich oferty organ powinien był odrzucić z uwagi na treść art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach (...). Z podobnych powodów powinna była być odrzucona oferta spółki z o.o. "C". Bowiem ten podmiot nie złożył wpisu do KRS.

Podtrzymała zgłoszone we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zarzutów dotyczących polisy OC K. Z. -W.. Nie przedłożyła ona Komisji Konkursowej oświadczenia wymaganej treści o tym, że będzie kontynuować ubezpieczenie, które kończyło się 19 marca 2015r., a to stanowi wystarczającą podstawę do odrzucenia jej oferty.

Powtórzyła argumentacje dotyczącą nieistnienia w obrocie prawnym decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego:

1. 1. nr [...] z dnia 19.03.2014 r. w sprawie zezwolenia P. T. na uruchomienie pracowni rtg w zakresie diagnostyki medycznej,
2. 2. nr [...] z dnia 19.03.2014 r. w sprawie zezwolenia P. T. na uruchomienie i stosowanie aparatu rtg do celu diagnostyki medycznej.

Za pozbawiony znaczeni uznała fakt, że decyzje te stały się ostateczne do momentu rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, gdyż miarodajna jest treść, aktualność i prawdziwość oferty na dzień jej złożenia (21.03.2014 r.), bądź do dnia kiedy można było składać i modyfikować oferty (23.03.2014 r.). Zyskanie przez decyzje waloru ostateczności jest okolicznością przyszłą i niepewną, której nie mógł przewidywać oferent, ani tym bardziej organ administracji. Jak słusznie wskazuje się w orzecznictwie, "informacje przedstawione w ofercie muszą być aktualne, prawdziwe a n dacie składania oferty musi być pewne, że zobowiązania przedstawione w ofercie będą możliwe do wykonania i będą wykonane" (tak: wyrok NSA z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt I GSK 373/10, Lexis.pl nr 2537174).

Na koniec skarżąca nie zgodziła się z dokonana przez organ ocena braku podpisów zespołu kontrolującego pod załącznikami do protokołów kontroli. Zgodnie z § 4 ust. 6 Zarządzenia Wewnętrznego Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [...] z dnia 5 marca 2014 r., protokół kontroli oraz załączniki, o których mowa w ust. 4, podpisują członkowie zespołu kontrolnego oraz przedstawiciele świadczeniodawcy biorący udział w kontroli. Tymczasem w dokumentach dotyczących oferentów wymienionych w skardze załączniki nie zostały podpisane. Stan taki, w ocenie skarżącej jest niezgodny z treścią przytoczonego powyżej przepisu zarządzenia, a w konsekwencji organ nie miał podstaw do stwierdzenia, że brak podpisów nie wpływa na ocenę oferty i przebieg postępowania.

Konkludując za niedopuszczalne uznała ignorowanie i deprecjonowanie przez organ wszelkich podniesionych uchybień w prowadzeniu postępowania konkursowego czy samej kontroli.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o oddalenie skargi, a z uwagi na powtórzenie przez skarżącą zarzut podniesionych już we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy podtrzymał w całości swoją argumentację przytoczoną już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W świetle art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie “p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że poza przypadkiem wymienionym pod literą b), warunkiem sine qua non uchylenia zaskarżonej decyzji jest stwierdzenie, że naruszenie prawa, którego dopuścił się organ administracji, miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W przypadku opisanym pod literą c) wymaga się ponadto, aby wpływ ten był istotny. Jedynie w razie stwierdzenia naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) możliwe jest uchylenie zaskarżonej decyzji niezależnie od tego, czy naruszenie mogło, czy też nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy. Na podstawie art. 134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z powyższą zasadą Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius).

Rozpoznając skargę w świetle powyższego kryterium legalności należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w istotny sposób nie naruszył zasad postępowania.

Zgodnie z art. 132 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej (...) podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w dziale VI przedmiotowej ustawy.

Zasadę jawności kontraktów z Funduszem wobec osób trzecich statuuje przepis art. 135 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej (...). Przepisy art. 142-145 omawianej ustawy określają szczegółowe zasady prowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert i rokowań. Natomiast jawność warunków wymaganych od świadczeniodawców i zakaz ich zmiany w toku postępowania wynika z treści art. 147 ustawy o świadczeniach (...).

W myśl art. 134 tej ustawy Fundusz jest zobowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, zaś wszelkie wymagania, wyjaśnienia, informacje i dokumenty związane z danym postępowaniem są udostępniane świadczeniodawcom na takich samych zasadach.

W świetle art. 139 ww. ustawy zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. W celu przeprowadzenia postępowania w trybie konkursu ofert Fundusz zamieszcza ogłoszenie, które zgodnie z art. 139 ust. 3 wskazanej ustawy zawiera m.in. nazwę i adres siedziby zamawiającego, określenie wartości przedmiotu zamówienia, wymagane kwalifikacje zawodowe i techniczne świadczeniodawców. Przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty.

Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej komisja konkursowa w obecności oferentów, w myśl art. 142 ust. 2 ustawy o świadczeniach zdrowotnych (...) stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert, otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 pkt 3 tj. warunki wymagane od świadczeniodawców oraz przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia.

Artykuł 146 ustawy o świadczeniach zdrowotnych (...) daje Prezesowi NFZ ustawowe upoważnienie do określenia m.in. warunków wymaganych od świadczeniodawców przystępujących do konkursu poprzedzającego zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przepis ten nakłada więc na Prezesa NFZ obowiązek podjęcia inicjatywy w zakresie przygotowania projektu ogólnych warunków jakim muszą odpowiadać oferty i świadczeniodawcy. Są to wymogi stawiane świadczeniodawcom przystępującym do postępowania - zarówno w znaczeniu wymogów technicznych, jak i proceduralnych. Prezes wykonuje swoje zadanie poprzez wydanie zarządzenia, w którym winien uwzględnić przepisy działu VI ustawy o świadczeniach oraz przepisy odrębne. (por. komentarz do art. 146 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (w:) Joanna Nowak-Kubiak, Bożena Łukasik, Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ABC, 2007).

Ustawowe upoważnienie Prezesa NFZ do określenia ww. warunków znajduje także oparcie w § 7 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 81, poz. 484), zgodnie z którym świadczeniodawca jest zobowiązany do udzielania świadczeń w pomieszczeniach odpowiadających wymaganiom określonym w odrębnych przepisach oraz w warunkach wymaganych od świadczeniodawców określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 i art. 159 ust. 2 ustawy o świadczeniach (...).

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2719) w ogłoszeniu o konkursie zamieszcza się m.in. kwalifikacje zawodowe osób udzielających świadczeń opieki zdrowotnej i warunki techniczne udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, w tym wymagania w zakresie pomieszczeń, sprzętu, aparatury niezbędnych przy udzielaniu świadczeń opieki zdrowotnej.

Wreszcie przed określeniem przedmiotu postępowania, kryteriów oceny ofert i warunków wymaganych od świadczeniodawców Prezes zasięga opinii właściwych konsultantów krajowych. Konsultant wydający opinię w ramach konkretnego postępowania, jest osobą posiadającą wiedzę z danej dziedziny. W związku z tym jest również właściwy, żeby wypowiedzieć się odnośnie warunków wymaganych od świadczeniodawców. Zatem należy uznać, że ustalając określone wymogi Prezes NFZ precyzuje je w taki sposób, żeby zgodnie z prawem został wybrany świadczeniodawca dający najlepsze gwarancje wykonywania zawartej umowy. Ponadto należy mieć na uwadze, że warunki określone przez Prezesa NFZ w oparciu o art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach muszą być kształtowane z uwzględnieniem interesu ubezpieczonych oraz osób uprawnionych do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Z kolei z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych wynika, że podmiotom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Z art. 154 ust. 1 ustawy wynika, że świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego NFZ, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Tak zainicjowane postępowanie odwoławcze jest postępowaniem administracyjnym (dwuinstancyjnym), kończącym się wydaniem w każdej instancji decyzji administracyjnej, zaś odwołanie ma na celu weryfikację zaskarżonego rozstrzygnięcia, umożliwiającą jego wzruszenie.

Natomiast z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych wynika, że przedmiotem kontroli w postępowaniu administracyjnym wszczętym odwołaniem jest rozstrzygnięcie wydane w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy, polegające na dokonaniu wyrobu świadczeniodawców, z którymi zostaną zawarte umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie wszczęte wskutek odwołania jest zatem, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. II GSK 121/12 postępowaniem administracyjnym dwuinstancyjnym kończącym się wydaniem w końcowej instancji decyzji administracyjnej i pełni ono funkcję postępowania kontrolnego w stosunku do postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w tym przypadku kontroli postępowania konkursowego.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących w istocie sposobu procesowania przez Komisję konkursową wskazać należy także na to, że przepisami prawa regulującymi sposób przeprowadzenia konkursu są nie tylko wyżej przytoczone przepisy ustawy, ale także odpowiednie zarządzenia Prezesa NFZ. Naczelny Sąd Administracyjny np. w wyroku z dnia sygn. akt II GSK 519/10 wyraził pogląd, powtarzany także w późniejszych orzeczeniach, że "upoważniając Prezesa Funduszu do określenia, m.in. warunków wymaganych od świadczeniodawców ustawodawca nie przesądził nazwy dokumentu zawierającego elementy wskazane w art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Przepis art. 102 ust. 5 ustawy o świadczeniach, zawierający otwarty katalog zakresu działań Prezesa Funduszu, w pkt 24 stanowi o podejmowaniu decyzji w sprawach określonych w ustawie. W przepisach ustawy o świadczeniach wymienione są zarówno decyzje (art. 163 ust. 2, art. 102 ust. 5 pkt 24), jak i decyzje administracyjne (art. 154 ust. 6 i art. 181 ust. 2), co pozwala na przyjęcie, iż pojęcie decyzji użyte w art. 102 ust. 5 pkt 24 obejmuje zarówno decyzje administracyjne jak i decyzje (niebędące decyzjami w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego) z zakresu kierowania ustawową i statutową działalnością Funduszu, podlegające kontroli ministra w ramach określonego ustawą nadzoru, które to rozstrzygnięcia mogą przyjąć różne nazwy.

Nie ma przy tym przeszkód formalnoprawnych, by decyzje, w tym drugim znaczeniu, były określane, jako zarządzenia w ramach pragmatyki wykonywania ustawowych zadań przez Prezesa Funduszu. Nie są to jednak zarządzenia, o których mowa w 93 Konstytucji RP.

Podobnie w wyroku z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 263/10 NSA stwierdził wyraźnie, że nie można utożsamiać "zarządzenia" Prezesa NFZ, wydanego w oparciu o art. 146 ust. 1 ustawy o świadczeniach, z zarządzeniami, w znaczeniu użytym w art. 93 Konstytucji. NSA w orzeczeniu tym wskazał ponadto, że brak jest również jakichkolwiek argumentów dla przyjęcia tezy, iż dokument określający warunki wymagane od świadczeniodawców biorących udział w określonym konkursie ofert (niezależnie od przyjętej jego nazwy) określa prawa lub obowiązki uczestników tego konkursu.

W ocenie NSA, określenie warunków wymaganych od uczestników konkursu nie kreuje praw, czy też obowiązków potencjalnych uczestników tego konkursu, lecz wskazuje (poprzez określenie wymagań) adresatów, którzy mogą wziąć udział w konkursie. Zdaniem NSA, spełnienie przez oferenta i ofertę warunków wymaganych od świadczeniodawców, określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, jest nakazem ustawowym wynikającym a contrario z art. 149 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy (podobne stanowisko NSA wyraził także w cyt. przez organ odwoławczy wyroku z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 262/10).

W rozpatrywanej sprawie oczekiwania wobec potencjalnych oferentów zostały sformułowane w zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. (z późn. zm.) w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne oraz w zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (z późn. zm.).

Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu niepodpisania przez członków zespołu kontrolującego załączników do protokołu kontroli podkreślić należy, że zarządzenia wewnętrzne, a takim aktem jest powołane przez skarżącą Zarządzenie Wewnętrzne Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [...] z dnia 5 marca 2014 r., których adresatem są tylko jednostki podległe Prezesowi, nie mogą w żadnym przypadku stanowić podstawy decyzji wydawanych wobec obywateli, osób prawnych i innych podmiotów. Podstawę dla podejmowanych decyzji stanowić mogą wyłącznie źródła prawa powszechnie obowiązującego w Rzeczypospolitej. W tej sytuacji niepodpisanie przez członków zespołu kontrolnego załączników do protokółów kontroli samo w sobie nie może być podstawą do kwestionowania ofert osób kontrolowanych, czy też odrzucenia całego protokołu kontroli, jeśli przy tym nie wykaże się, że to uchybienie miało wpływ na wynik tak kontroli, jak i przede wszystkim całego konkursu. W rozpatrywanej sprawie taki związek nie wystąpił. Popełnione uchybienie nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1c P.p.s.a.

Odnosząc się do zarzutu zweryfikowania oświadczeń oferentów dotyczących ich rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym lub Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej rację ma skarżąca, że na podstawie art. 68 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 18. poz.

97) ilekroć w obowiązujących przepisach mowa jest o ewidencji działalności gospodarczej lub organie ewidencyjnym w odniesieniu do przedsiębiorców wykonujących działalność po dniu 1 lipca 2011 r. należy przez to rozumieć CEIDG. Rację ma również twierdząc, że dotychczasowe organy ewidencyjne, tj. wójtowie, burmistrzowie czy prezydenci miast po tej dacie w odniesieniu do osób nadal prowadzących działalność gospodarczą utraciły przymiot organów ewidencyjnych. Faktem jest, iż część oferentów do kwestionowanych przez skarżącą oświadczeń dołączyło zaświadczenia o wpisach do ewidencji działalności gospodarczej sporządzone przed 1 lipca 2011 r. przez uprawnione wówczas do tego organy. Zwrócić jednak należy uwagę na art. 38 ust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. (tekst jednolity Dz. U. 2015 poz. 584) nie pozwala organom administracji żądać od przedsiębiorcy zaświadczenia o wpisie do CEIDG. Są uprawnione i w istocie zobowiązane do samodzielnego sprawdzenia danych w ewidencji. Zgodnie z ust. 2 art. 38 dane są udostępniane internetowo. Stąd też weryfikacja oświadczeń dokonana przez Komisję Konkursową z wykorzystaniem danych dostępnych za pośrednictwem Internetu, dokonana w odniesieniu do wszystkich oświadczeń do których dołączono stare zaświadczenia, przy zastosowaniu jednolitej reguły, nie naruszyła zasad postępowania i nie uprzywilejowała lub nie pogorszyła sytuacji któregokolwiek oferenta. Skarżąca zresztą nawet nie podniosła, że którykolwiek z oferentów wbrew treści złożonego przez niego oświadczenia, nie prowadzi wskazanej w nim działalności gospodarczej.

Te same uwagi zachowują swoją aktualność w odniesieniu do spółki z o.o. Merkury i sprawdzenia jej danych w dostępnym przez Internet Krajowym Rejestrze Sądowym.

Rozpatrując zarzuty dotyczące oferty P. T., sprowadzające się do zakwestionowania możliwości świadczenia przez niego usług rtg Sąd nie podziela argumentu skarżącej o nieistnieniu decyzji administracyjnych zezwalających temu oferentowi na otwarcie pracowni i wykonywanie zdjęć. Faktem jest, ze do oferty dołączył nieostateczne decyzje [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 19 marca 2014 r. nr [...] w sprawie zezwolenia na uruchomienie pracowni rtg w zakresie diagnostyki medycznej oraz nr [...] w sprawie zezwolenia na uruchomienie i stosowanie aparatu rtg do celu diagnostyki medycznej. Zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. decyzje, których nie można zaskarżyć w toku instancji odwołaniem lub wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy uzyskują przymiot ostateczności. Nie oznacza to jednak, że dopiero w tym momencie wchodzą one do obrotu prawnego. Zgodnie z art. 110 K.p.a. organ jest związany decyzją od momentu jej doręczenia stronie.

Skoro oferent przedłożył sporne decyzje, to musiał je otrzymać. Tym samym weszły one do obrotu prawnego. Ponadto zgodnie z art. 130 § 4 K.p.a. decyzja zgodna z żądaniem wszystkich stron. W postępowaniach zainicjowanymi wnioskami P. T. tylko on był stroną, co wynika z treści samych decyzji. Zatem zakwestionowane przez skarżącą decyzje podlegały wykonaniu.

Odnosząc się do kwestii nieprzeprowadzenia przez organ dowodów mających wykazać, że wspomniany oferent nie posiada zmontowanego, gotowego do natychmiastowego użycia aparatu rtg sąd podziela stanowisko organu co do wykazan9ia w toku kontroli faktu posiadania przez P. T. aparatu rtg w miejscu, gdzie miały być wykonywane zdjęcia. Nawet skarżąca tej okoliczności nie neguje. Jej wnioski, nie uprawdopodobnione okolicznościami sprawy zmierzały do ewentualnego wykazania, że może ten oferent nie wynajął pomieszczenia przeznaczonego na pracownie rtg, może nie kupił aparatu rtg, dowody, przy jednoczesnym braku wyraźnego wyartykułowania przez skarżącą, że taką okoliczność chce wykazać. Do akt dołączono także kserokopię umowy najmu lokalu w którym oferent miał prowadzić działalność, w tym także pracownię rtg.

Z kolei przesłuchanie świadka nie wniosłoby nic nowego do sprawy, skoro z protokołu kontroli tego oferenta wynika, że jego oferta jest zgodna z rzeczywistym stanem posiadania, a więc posiadał on wymieniony w ofercie aparat rentgenowski. Zresztą sama skarżąca właściwie ten fakt potwierdziła, zarzucając jedynie, że urządzenie nie było w dniu złożenia oferty i w dniu upływu terminu składania ofert zmontowane. We wspomnianym protokole brak informacji o wadach tego urządzenia, jego niesprawności, czy niekompletności. W ocenie Sądu na tej podstawie nie można jednak uznać, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, że w okresie objętym konkursem ten konkretny oferent nie będzie w stanie wykonać świadczeń objętych konkursem, a następnie umową, skoro dysponuje stosownymi zezwoleniami, pracownią i posiada już aparat o numerach zgodnych w tymi wykazanymi w ofercie, zawierający tzw. paszport techniczny.

Na taka ocenę tych okoliczności nie ma wpływu fakt późniejszego (w styczniu 2015 r.) przeniesienia przez P. T. pracowni rtg w inne miejsce. Te okoliczności mogą mieć wpływ na ocenę wykonania umowy, jeśli ostatecznie w tym oferentem zostałaby ona zawarta. Ale to niej jest przedmiotem rozpoznawanej sprawy. Ocena wykonania umowy cywilnoprawnej nie należy do kompetencji sądów administracyjnych.

W odniesieniu do oferty K. Z. – W. Sąd podziela w pełni stanowisko organu i jego argumentację. Rację ma skarżąca, ze zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 6 Zarządzenia [...] oferent do ofert powinien dołączyć kopię polisy lub innego dokumentu potwierdzającego zawarcie przez niego umowy ubezpieczenia OC za szkody wyrządzone w związku z udzielaniem świadczeń w zakresie przedmiotu postępowania na okres obowiązywania umowy. W ofercie złożonej przez K. Z. - W. znajduje się polisa ubezpieczeniowa zawarta na okres od dnia 20 marca 2014 r. do dnia 19 marca 2015 r. oraz jej oświadczenie - zobowiązanie do kontynuacji ww. polisy.

Niewątpliwie w świetle art. 66 w związku z art. 60 ustawy Kodeks cywilny oferta K. Z. -W. była oświadczeniem woli zawierającym chęć zawarcia umowy na warunkach opisanych w konkursie i skierowanym do podmiotu, który konkurs rozpisał. Zatem to o świadczenie woli należy interpretować zgodnie z normą art. 65 § 1 K.c. Rację zatem ma organ, że stwierdzenie oferenta o kontynuowaniu obowiązkowego ubezpieczenia po wygaśnięciu aktualnego należy interpretować tak, ze dotyczy to całego okresu, jakiego ma dotyczy przyszłą umowa, a brak dopisku w postaci "na okres obowiązywania umowy" nie dyskwalifikuje oferty.

Konkludując należy uznać, że Fundusz nie naruszył zasad przeprowadzania postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania konkursowego, zatem nie można uznać iż interes prawny skarżącej doznał uszczerbku. Treścią pojęcia "interes prawny" jest prawo podmiotowe rozumiane jako przyznanie przez przepis prawa konkretnych korzyści, które można realizować w postępowaniu administracyjnym. Cechami tego "interesu" jest to, że jest on konkretny, indywidualny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Stwierdzenie interesu prawnego sprowadza się do ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa administracyjnego, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa polegającą na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie jego pozycji materialnoprawnej (vide wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1876/05).

Wszyscy oferenci zostali potraktowani w toku postępowania konkursowego według tych samych reguł, nikt nie został uprzywilejowany lub zdeprecjonowany w oparciu zastosowane wobec niego inne zasady. Skarżąca samej punktacji ofert nie negowała.

Na koniec należy stwierdzić, że od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny. Skarżąca składając oferty na pięć miejsc świadczenia usług oczekiwała, że jej oferta zostanie w całości zaakceptowana. Tymczasem korzystną punktację, kwalifikującą ofertę do zawarcia umowy uzyskało tylko jedno wskazane przez nią miejsce. Niewątpliwie zatem ucierpiał jej interes faktyczny, lecz to nie jest kryterium pozwalające na uwzględnienie jej skargi, jeśli przy tym nie doszło do naruszenia interesu prawnego, co, jak wyżej wskazano nie miało miejsca.

Dlatego, uznając zarzuty za niezasadne, skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalono.