Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2011 r. "A" S.A. w B. za pośrednictwem pełnomocnik doradcy podatkowego S.C. złożyła pismo o cofnięciu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z [...]r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc marzec 2006 r. w kwocie [...] zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę.
Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.
W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159).
Z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem.
Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 postanowienia.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanego przepisu Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.