Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r. oddalił skargę P. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia [...] r. Pełnomocnik Strony skarżącej – radca prawny Z. B. złożył skargę kasacyjną od opisanego wyroku Sądu.
Zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2015 r. pełnomocnik Strony skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od niniejszej skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł. Zarządzenie zawierało informację, iż wpis należy uiścić w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, podając godziny otwarcia kasy i numer rachunku. Nadto wskazano, że nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej.
Przesyłka zawierająca odpis tego zarządzenia została doręczona na adres pełnomocnika Strony skarżącej, wskazany w skardze, w dniu [...] r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na mocy art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami tymi są, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co więcej, zgodnie z treścią art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie Pełnomocnik Strony skarżącej został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 750 zł. Zakreślony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem [...] r., przy czym wymagana kwota nie została uiszczona. Nadto P. G. nie przysługuje ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych na podstawie art. 239 P.p.s.a., a wniosek o przyznanie prawa pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, nie został przez Stronę skarżącą złożony.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż skarga kasacyjna złożona przez P. G. w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu.