Uzasadnienie
Pismem z 31 października 2016 r. A sp. j. M. M., P. M. w J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] r. nr [...], w przedmiocie opłaty paliwowej.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6 grudnia2016 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednakże referendarz sądowy postanowieniem z 28 lutego 2017 r. odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy.
W dniu 19 kwietnia 2017 r. (data wpływu) strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem referendarza sądowego z 15 maja 2017 r. ponownie odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa pomocy.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej na adres kancelarii i odebrane przez upoważnionego pracownika 26 maja 2017 r. co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania.
Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 12 czerwca 2017 r. strona skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Powyższe wezwanie również zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej na adres kancelarii i odebrane przez upoważnionego pracownika 27 czerwca 2017 r. co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania.
Termin wyznaczony do uiszczenia wpisu, upłynął 4 lipca 2017 r. (wtorek). Do chwili obecnej wpis w niniejszej sprawie nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze z.., zwana dalej p.p.s.a.). od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd, natomiast stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi z tego powodu może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W rozpatrywanej sprawie, wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, skarżąca Spółka zarządzeniem z 12 czerwca 2017 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżącą pouczono jednocześnie o skutkach prawnych nieuiszczenia wpisu sądowego. Zauważyć należy przy tym, że wezwanie to było jedynie przypomnieniem o ciążącym na niej obowiązku, a kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie był oparty na nowych okolicznościach i nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu.
Skoro zatem odpis wezwania z 12 czerwca 2017 r. do uiszczenia wpisu skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w 27 czerwca 2017 r. to termin do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie upłynął 4 lipca 2017 r. Do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony.
W konsekwencji nieuiszczenia wpisu oraz uprawomocnienia się postanowienia referendarza sądowego z 15 maja 2017 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia