Uzasadnienie
Pismem z 5 stycznia 2017 r. T. B. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r., nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 10 lutego 2017 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 16.958 zł. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z 7 marca 2017 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 5 lipca 2017 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Po wniesieniu przez skarżącego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 11 września 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie z 5 lipca 2017 r.
Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z 19 września 2017 r. strona skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 16.958 zł. Powyższe wezwanie również zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z 22 listopada 2017 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu i odebrane przez niego osobiście 12 grudnia 2017 r. co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru wezwania. Powyższego postanowienia skarżący nie zaskarżył więc uprawomocniło się w dniu 9 grudnia 2017 r.
Do chwili obecnej wpis w niniejszej sprawie nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, zwana dalej p.p.s.a.). od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd.
W rozpatrywanej sprawie, wobec prawomocnego zakończenia postępowania w przedmiocie prawa pomocy, skarżący zarządzeniem z 19 września 2017 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Stronę skarżącą pouczono jednocześnie o skutkach prawnych nieuiszczenia wpisu sądowego. Zauważyć należy przy tym, że wezwanie to było jedynie przypomnieniem o ciążącym na niej obowiązku, a kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie był oparty na nowych okolicznościach i nie przerwał biegu terminu do uiszczenia wpisu.
Skoro zatem odpis wezwania z 19 września 2017 r. do uiszczenia wpisu skutecznie doręczono skarżącemu w 10 października 2017 r. to termin do uiszczenia wpisu w przedmiotowej sprawie upłynął 17 października 2017 r.
Do dnia dzisiejszego wpis ten nie został uiszczony.
W konsekwencji nieuiszczenia wpisu oraz uprawomocnienia postanowienia referendarza sądowego z 22 listopada 2017 r. odmawiającego przyznania prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia