Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych.
Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem strona działająca przy pomocy ustanowionego pełnomocnika złożyła stosowny środek zaskarżenia. Ponieważ ten nie został podpisany, zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. wezwano ustanowionego pełnomocnika do uzupełnienia - w terminie siedmiu dni - tego braku lub nadesłania podpisanego egzemplarza sprzeciwu. Jednocześnie poinformowano, że niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie sprzeciwu.
Jak wynika z akt sprawy wezwanie doręczono pełnomocnikowi 7 grudnia 2015 r. Natomiast 7 stycznia 2016 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonego sprzeciwu. Wniosek ten nie został jednak uwzględniony (vide: postanowienie tut. Sądu z dnia 18 stycznia 2016 r.). Podobnie jak złożone w tym przedmiocie zażalenie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] r. sygn. akt [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Chodzi o znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205 oraz A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2006 r., str. 115).
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie wniesiony od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r. środek zaskarżenia nie zawierał podpisu. Dlatego też zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. wezwano ustanowionego w sprawie pełnomocnika do usunięcia powyższego braku. Z uwagi na to, że wykonanie wezwania nastąpiło po terminie, który upłynął 14 grudnia 2015 r. i nie został przez tut. Sąd przywrócony, mimo złożonego w tym zakresie wniosku, zastosowanie w sprawie znalazł art. 259 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Wobec powyższego postanowiono orzec jak w sentencji.