Uzasadnienie
Pismem z 10 stycznia 2019 r. A sp. z o.o. w P. (dalej zwana Spółką) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 lutego 2019 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez: złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą np. aktualny na dzień złożenia skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej.
Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia opisanych braków formalnych skargi została wysłana na adres strony skarżącej wskazany w skardze i skutecznie odebrana 22 marca 2019 r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie wyznaczonym braków formalnych tej skargi.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana w terminie siedmiodniowym do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej przed sądem administracyjnym, albowiem wymagany dokument nie został przedłożony do Sądu wraz ze skargą.
Nie ulega żadnej wątpliwości, że nie wskazanie umocowania do reprezentowania strony skarżącej przez osobę czy osoby podpisujące skargę stanowi brak formalny tej skargi, który uniemożliwia nadanie jej biegu. Opisane braki formalne nie zostały przez Stronę skarżącą w zakreślonym terminie uzupełnione.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę Spółki, o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia, natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 postanowienia.