Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z [...] r. nr [...] odmawiającą zmiany decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] udzielającej "A" sp. z o.o. w W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie wnioskowanej zmiany nieprzekraczalnego terminu rozpoczęcia działalności. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły m. in. art. 135 ust. 1 w zw. z art. 8 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej P.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Przepis ten reguluje podstawę fakultatywnego zawieszenia postępowania, o czym decydują względy celowościowe. Zagadnienie wstępne musi mieć wpływ na wynik danego postępowania.
Zwrócić należy w tym miejscu uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zadał Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10, następujące pytanie prawne: "Czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych?".
Jednocześnie Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku w uzasadnieniu do powyższego postanowienia wskazał, że "Od odpowiedzi na powyższe pytanie zależy zaś stwierdzenie, czy ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych podlegała notyfikacji Komisji w trybie przepisu art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34, a co za tym idzie, czy jej przepisy mogły być stosowane przez organy administracji – skoro bezspornie notyfikacji ustawy w omawianym trybie zaniechano, zaś ETS jednoznacznie stwierdził m.in. w wyroku z dnia 26 września 2000r. w sprawie C 443/98 Unilever, że skutkiem prawnym niedopełnienia obowiązku notyfikacji jest niemożność zastosowania przepisów technicznych, na którą można powoływać się w postępowaniu między jednostkami."
Sąd uznał, że po rozstrzygnięciu tego zagadnienia prawnego zostanie ustalony zakres obowiązywania przepisu krajowego art. 135 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy z 19 listopada 2009 r. r., który stał się podstawą orzekania w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zawiesił z urzędu niniejsze postępowanie do czasu wydania przez ETS rozstrzygnięcia w ramach opisanego pytania prawnego.