Uzasadnienie
Wraz ze skargą strona złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku strona oświadczyła, że wpis sądowy wynosi w tej sprawie ponad 20.000 zł – a taką kwotą wnioskodawca w żadnej mierze nie dysponuje.
Strona oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze swoją żoną I. N. i córką Z. N. Wg oświadczenia wnioskodawcy, na dochód wspólnego gospodarstwa składa się: kwota około [...] zł brutto osiągana przez wnioskodawcę z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz renta uzyskiwana przez jego żonę w kwocie 730 zł. Córka strony jest obecnie studentką i wg oświadczenia zawartego na druku formularza PPF nie osiąga żadnego dochodu.
Wnioskodawca wskazał, że jego żona jest właścicielem [...] domu o powierzchni [...] m2, a ponadto, od [...] r. w jego małżeństwie obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej.
W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia [...] r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy, również z uwzględnieniem stanu majątkowego żony, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Wezwanie to miało na celu uzupełnienie, jak również udokumentowanie danych zawartych we wniosku o prawo pomocy.
W odpowiedzi na to wezwanie, wnioskodawca nadesłał następujące dokumenty: rachunek zysków i strat (wnioskodawca zaznaczył, że do dnia [...] r. prowadził pełną księgowość) – na dzień [...] r.; swoje zeznanie podatkowe PIT 36L za [...] r.; zaświadczenie organu skarbowego o dochodach uzyskanych w [...] r. przez żonę skarżącego I. N.; kserokopie deklaracji podatkowych VAT – 7 składanych w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez wnioskodawcę w okresie od [...] r. do [...] r.; decyzję o przeliczeniu renty I. N. z dnia [...] r.; wyciągi z rachunków bankowych wnioskodawcy: firmowego (okres od dnia [...] r. do dnia [...]r.) oraz konto prywatne (okres od dnia [...] r. do dnia [...] r.; wyciąg z rachunku bankowego I. N. (za okres od dnia [...] do dnia [...]r.); wydruki obrazujące spłatę kredytu zaciągniętego przez firmę skarżącego (łączna miesięczna rata wynosi od [...] zł do [...]zł); pismo z [...] informujące o zajęciu egzekucyjnym; pismo z dnia [...] r. informujące o tym, że Z. N. jest studentką i w bieżącym roku akademickim nie pobiera stypendium; kserokopia dokumentów obrazujących zaciągniecie pożyczek: w kwocie [...] w "A", na kwotę [...]zł w "B", [...]zł w "C"; odpis wydruku ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa wnioskodawcy; oraz kserokopie rachunków opłat za media: prąd elektryczny (około 140 zł miesięcznie); woda (141 zł); paliwo gazowe (590 zł).
Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.). Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).
Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku R. N., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wstępie należy stwierdzić, że przedmiotem skargi jest decyzja organu podatkowego w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego, a nie decyzja wymiarowa (precyzyjnie określająca kwotę zaległości podatkowej). W tej sytuacji nie pobiera się od takiej skargi wpisu sądowego w postaci stosunkowej, lecz pobierany jest wpis stały. Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zmianami), wpis sądowy od skargi w tej sprawie wynosi 500 zł.
Odnosząc powyższe uregulowania do przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że skarżący nie udowodnił w sposób przekonujący, aby znajdował się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W pierwszej kolejności, należy stwierdzić, że skarżący prowadzi trzyosobowe wspólne gospodarstwo domowe, razem ze swoją żoną I. oraz studiującą córką Z. Skarżący oraz jego żona uzyskują regularny dochód miesięczny: żona uzyskuje kwotę 730 zł tytułem renty, natomiast skarżący osiąga miesięcznie (wg swojego oświadczenia) kwotę [...] zł z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Wynika z tego, że łączny, średni miesięczny dochód wspólnego gospodarstwa domowego wnioskodawcy zamyka się w kwocie około [...] zł. Nie jest to więc, relatywnie, niski dochód.
Z przedłożonych przez stronę dokumentów wynika, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi zysk. W [...] r. dochód zamknął się w kwocie [...]zł. Rok ubiegły również przyniósł stronie zysk, na co wskazuje nadesłany rachunek zysków i strat (zestawienie na dzień [...]r.). Stan ten potwierdza również analiza deklaracji VAT-7 oraz wyciągów z rachunków bankowych nadesłanych przez skarżącego.
Z analizy deklaracji podatkowych VAT – 7 (za okres drugiej połowy [...] r.) wynika, że firma wnioskodawcy wykazuje regularny obrót. Należy zaznaczyć, że dane z tych deklaracji nie wskazują na wysokość dochodów uzyskiwanych przez przedsiębiorstwo skarżącego, lecz właśnie na sam fakt prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, oraz obrotów osiąganych z tej działalności – ich dynamiki, częstotliwości i wysokości. Wysokość podstawy opodatkowania podatkiem VAT (podatek należny) wyniosła: od [...] zł (w [...] r. do [...] zł ([...]r. W [...] i [...] r. podstawa ta wyraźnie przekroczyła kwotę [...] zł. Z powyższych danych wynika, że firma skarżącego osiąga wysoki obrót, który jednocześnie posiada cechę regularności i stabilności.
Stwierdzenie to znajduje również oparcie w analizie nadesłanych rachunków bankowych. Oba rachunki bankowe wnioskodawcy, zarówno rachunek firmowy, jak i prywatny wykazują płynność finansową. Operacje obciążeniowe nie przeważają nad operacjami uznaniowymi, na rachunkach tych nie występuje saldo ujemne. W efekcie oba rachunki cechuje stabilność oraz zrównoważenie operacji finansowych.
Takie same wnioski wyciągnąć należy z analizy rachunku bankowego żony skarżącego.
Faktem jest, że skarżący posiada obciążenie kredytowe, jednak spłaca on zadłużenie z tytułu zaciągniętych kredytów i pożyczek. Strona nie powołała się na żadne zaległości w tym zakresie. Należy podkreślić także, że utrwalony jest, zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie sądowym pogląd, że regulowanie zobowiązań cywilnoprawnych (takich, jak spłata kredytu, pożyczki) nie może korzystać z pierwszeństwa przed zaspokojeniem zobowiązań publicznoprawnych (a do takich zalicza się także obowiązek ponoszenia kosztów sądowych). Tak więc fakt obciążenia strony z tytułu zaciągniętych kredytów, spłacanych zresztą przez niego, nie może stanowić przesłanki, która sama w sobie skutkuje uwzględnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Reasumując, strona skarżąca nie zdołała wykazać w świetle przedstawionych przez siebie materiałów źródłowych, aby nie była w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Brak również podstaw do przyjęcia, że uiszczenie takiej kwoty narazi wnioskodawcę na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu jego samego oraz jego rodziny.
Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.