Uzasadnienie
W dniu [...] r. "A" S.A. w K. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w [...] z dnia [...] r. o nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za [...] kwartał [...] r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w tym podatku za w/w okres.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przepis ten przewiduje więc możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania przez Sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed organem administracji publicznej lub przed organem wymiaru sprawiedliwości.
Pojęcie zawarte w tym artykule "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", jest rozumiane w praktyce orzeczniczej szeroko. W sprawie sądowoadministracyjnej występuje również jako zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagad-nienia, może przekładać się na treść rozstrzygnięcia sądowego, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Przystępując zatem do rozpoznania powyższej skargi Sąd doszedł do przekonania, że jej prawidłowe rozstrzygnięcie zależy w pierwszej kolejności od jednoznacznego przesądzenia zgodności podstawy prawnej zaskarżonej decyzji tj. art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług z prawem wspólnotowym. Wyjaśnienie zaś powyższych kwestii ma wpływ na ocenę prawną zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] r. nr [...].
Należy zatem wskazać, że w niniejszej sprawie wystąpił tożsamy problem dotyczący oceny tego przepisu, jak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31.07.2007 r., sygn. akt.: I FSK 1062/06, przedkładającego - na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską Trybunałowi Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich - pytanie prejudycjalne dotyczące ustalenia:
- 1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państwa Członkowskich w zakresie podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (67/227/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (DZ. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?
- 2. Czy "środki specjalne", o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
- 3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych –wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego, określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wątpliwości wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyżej postanowieniu, co czyni celowym wstrzymanie toku niniejszego postępowania do czasu wyrażenia stanowiska przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich tym bardziej, że powyższe zagadnienia prawne nie zostały dotychczas rozstrzygnięte. Orzekanie zatem przed rozstrzygnięciem Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich byłoby przedwczesne. W rozpatrywanej przez Sąd sprawie zarówno ukształtowanie konstytutywnych elementów stosunku prawnego skutkujące określeniem obowiązku podatkowego, jak i jego ustalenie przez obie instancje organów administracji orzekających w sprawie, nastąpiło po akcesji Rzeczpospolitej Polskiej do Unii Europejskiej tj. po 1 maja 2004 r., co rzutuje na możliwość odniesienia się w orzekaniu przez Sąd do powołanych wyżej przepisów wspólnotowych.
W związku z powyższym na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało postanowić o zawieszeniu postępowania z urzędu.