Sentencja
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Jolanta Skowronek po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: zwolnić skarżącego z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] r. skarżący S. M. zwrócił się do tut. Sądu o zwolnienie z kosztów sądowych (tj. opłat sądowych i wydatków).
W uzasadnieniu powyższego podał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe (vide: orzeczenie sądu z dnia 23 października 2003 r. znajdujące się w aktach
o sygn. I SA/Gl 1363/04), stąd jedynym źródłem jego utrzymania jest [...] w kwocie [...] zł. Ponieważ od [...] lat żyje w pogłębiającym się ubóstwie w utrzymaniu mieszkania spółdzielczego typu [...] - o powierzchni ok. [...] m2 - pomaga
mu syn. Skarżący nie posiada wszakże żadnego majątku, oszczędności, papierów wartościowych czy przedmiotów o wartości powyżej [...] euro. Co więcej w wyniku dokonanych przez organ podatkowy zajęć [...] z dnia na dzień pozbawiony został warsztatu pracy. Okoliczność ta negatywnie odbiła się na jego zdrowiu.
Stąd w chwili obecnej korzysta z pomocy fachowego pełnomocnika procesowego
w osobie doradcy podatkowego, którego wynagrodzenie – zgodnie z zawartą umową – wypłacone będzie po wygraniu sprawy z kwoty zasądzonej od organu.
Na potwierdzenie podanych we wniosku danych do akt sprawy dołączono kserokopie:
- zaświadczeń wystawionych przez Naczelnika właściwego Urzędu Skarbowego,
z treści których wynika, iż skarżący w latach [...],[...] i [...] osiągnął dochód
do opodatkowania w kwocie [...] zł, [...] zł oraz [...] zł;
- decyzji o ustaleniu [...] z tytułu [...];
- oświadczeń syna M. M. o ponoszeniu za ojca wydatków związanych
z utrzymaniem mieszkania oraz znajomej skarżącego D. Ł. o udzieleniu pomocy w postaci wyżywienia.
Mając na uwadze wszystkie podniesione wyżej okoliczności zważono,
co następuje.
Stosownie do treści art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,
poz. 1270 ze zm.) strona może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246
§ 1 pkt 1 ustawy).
Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje - stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy - zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego z urzędu. Przyznaje się je takim osobom, które wykażą, że nie są
w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy).
Odnosząc przywołaną wyżej regulację prawną do realiów rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że przewidziana w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy przesłanka zwolnienia S. M. z obowiązku uiszczania opłat sądowych i wydatków została spełniona w stopniu pozwalającym na uwzględnienie złożonego wniosku.
Analiza stanu rodzinnego i majątkowego wnioskodawcy - przeprowadzona
w oparciu o podniesione w sprawie okoliczności oraz załączone do akt kserokopie dokumentów - prowadzi do wniosku, iż dochody skarżącego z tytułu pobieranej [...] w wysokości [...] zł nie są wystarczające na poniesienie występujących w sprawie kosztów sądowych. Tym bardziej, że S. M. jest osobą [...] (vide: orzeczenie z dnia 23 października 2003 r. w aktach o sygn. I SA/Gl 1363/04),
nie posiadającą żadnego majątku, stąd w utrzymaniu mieszkania zmuszony jest korzystać z pomocy rodziny (vide: oświadczenie syna z dnia [...] r.).
W świetle powyższego, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 w zw. z art. 258 § 3 oraz art. 245 § 1 i § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono orzec jak w sentencji.