Uzasadnienie
W dniu [...] (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) H.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W decyzji tej Inspektor Kontroli Skarbowej określił zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 1998 r. wraz z odsetkami za zwłokę od tej zaległości podatkowej.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. stwierdził, że pełnomocnik strony skorzystał z prawa do wniesienia odwołania od tej decyzji. W następstwie rozpoznania tego odwołania Izba Skarbowa w K. Ośrodek Zamiejscowy w B. ostateczną decyzją z dnia [...], nr [...] uchyliła decyzję będącą przedmiotem skargi inicjującej niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej określenia kwoty zaległości podatkowej i należnych odsetek i w tym zakresie określiła te kwoty w odmiennej wysokości, aniżeli uczynił to Inspektor Kontroli Skarbowej, a w pozostałym zakresie utrzymała rozstrzygnięcie Inspektora Kontroli Skarbowej w mocy. Decyzja ta została skutecznie doręczona adresatowi, a pomimo zawartego w niej pouczenia o możliwości zaskarżenia jej do NSA nie została przez stronę zakwestionowana. Tym samym, decyzja ta stała się ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. – skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Ponadto przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jednocześnie, stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Jednocześnie, postanowienie takie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że przedmiotem skargi jest decyzja wydana w pierwszej instancji przez Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...]. W ówczesnym stanie prawnym od decyzji wydanej przez Inspektora Kontroli Skarbowej przysługiwało odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej. Decyzja ta została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] pełnomocnik skarżącego skorzystał z przysługującego prawa do wniesienia odwołania. W następstwie rozpoznania odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wydał decyzję drugoinstancyjną, w której częściowo uchylił i zmienił zaskarżoną decyzję – określając nową kwotę zaległości podatkowej oraz odsetek od tej kwoty i w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja organu drugiej instancji została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]. Od decyzji tej nie wniesiono w terminie skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy, decyzja Inspektora Kontroli Skarbowej została wyłączona z obiegu prawnego – w części merytorycznej, określającej kwotę zaległości podatkowej oraz odsetki od tej zaległości.
W końcowej części uzasadnienia skargi, skarżący wyraźnie stwierdził o tym, że decyzja pokontrolna uprawomocniła się w [...] r., w chwili choroby jego pełnomocnika. Tym samym skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu odwoławczym, jak również, że postępowanie to zakończyło się wydaniem prawomocnej decyzji. Przymiot prawomocności decyzji pokontrolnej, może się bowiem odnosić jedynie do decyzji wydanej w drugiej instancji.
Z powyższego wynika, że skarżący zaskarżył decyzję pierwszoinstancyjną, pomimo tego, że w części merytorycznej została ona uchylona i zmieniona przez organ skarbowy drugiej instancji. Jednocześnie, skarżący zaskarżył decyzję, która już nie istnieje. W tej sytuacji skarżący nie zachował trybu zaskarżenia decyzji, a ponadto brak jest przedmiotu skargi, ponieważ zaskarżona decyzja w części merytorycznej została wyłączona z obiegu prawnego.
W tym stanie rzeczy, skarga w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i §3 P.p.s.a. należało ją odrzucić.