Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia [...] r. r. pr. J. K., pełnomocnik strony skarżącej – "A" SA w K., wniósł w jej imieniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. w kwocie [...] zł.
Pismem procesowym z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej w jej imieniu cofnął skargę.
W uzasadnieniu powyższego wskazał, iż nie znajduje podstaw do dalszego popierania skargi w związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny skarg kasacyjnych wniesionych przez stronę skarżącą na orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawach o bardzo zbliżonych stanach faktycznych i przedmiocie sporu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Ponieważ w rozpoznawanej sprawie doszło do skutecznego cofnięcia skargi w trybie art. 60 powołanej wyżej ustawy - postępowanie sądowe, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej z dnia [...] r., należało umorzyć. Tym bardziej, że Sąd nie dopatrzył się również okoliczności, o których mowa w art. 60 zd. 3 p.p.s.a., w świetle których cofnięcie skargi byłoby niedopuszczalne.
W tym stanie sprawy, działając na podstawie cytowanego wyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowiono orzec jak w sentencji.