Uzasadnienie
Pismem z [...] r. "A" S.A w K., działająca przy pomocy fachowego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za listopad 2007 r. w kwocie [...] zł.
Pismem z [...] r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął skargę.
W uzasadnieniu powyższego powołał się na zapadłe w jej sprawie przed NSA wyroki z dnia 14 marca 2014 r. sygn. akt I FSK 819/13, I FSK 820/13, I FSK 829/13 i I FSK 979/13 odnoszące się do analogicznego stanu faktycznego, który jest przedmiotem sporu (tj. zasadności opodatkowania przekazanych w naturze deputatów węglowych pracownikom, byłym pracownikom i członkom ich rodzin) w kontekście których dalsze popieranie skargi uznał za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie, Sąd po dokonaniu merytorycznej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne, albowiem nie dopatrzył się okoliczności, które uzasadniałyby da. została skutecznie cofnięta.
Konsekwencją powyższego jest umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.
Natomiast o zwrocie kwoty 9.235,00 zł, uiszczonej tytułem wpisu sądowego, Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.